David Haye
| David Haye | |
 |
|
| Pseudonim | Hayemaker |
| Data i miejsce urodzenia | 13 października 1980 Londyn |
| Narodowość | Anglia |
| Styl | praworęczny |
| Kategoria wagowa | ciężka |
| Bilans walk zawodowych | |
| Liczba walk | 27 |
| Zwycięstwa | 25 |
| Nokauty | 23 |
| Porażki | 2 |
| Remisy | 0 |
| No contests | 0 |
| Dorobek medalowy | |||||||||
|
|||||||||
David Haye (ur. 13 października 1980 w Londynie) – angielski bokser, były zawodowy mistrz świata organizacji WBA w kategorii ciężkiej oraz WBC, WBA i WBO w kategorii junior ciężkiej (do 200 funtów).
Spis treści |
[edytuj] Kariera amatorska
W 1999 roku uczestniczył w mistrzostwach świata w boksie amatorskim w Houston, rywalizując w kategorii półciężkiej. Nie odniósł tam jednak sukcesu. Natomiast dwa lata później na mistrzostwach świata w Belfaście, walcząc w kategorii ciężkiej, zdobył srebrny medal.
[edytuj] Kariera zawodowa
Na zawodowstwo przeszedł w grudniu 2002 roku. W następnym roku wygrał siedem walk, wszystkie przed czasem. 12 maja 2004 roku wygrał z byłym mistrzem świata IBF, Arthurem Williamsem (TKO w 3 rundzie)[1], natomiast 10 września 2004 roku doznał pierwszej porażki w zawodowej karierze, przegrywając po technicznym nokaucie w piątej rundzie z byłym mistrzem WBO, czterdziestoletnim już wtedy Carlem Thompsonem[2].
Po stoczeniu kilku zwycięskich pojedynków z mniej znanymi bokserami, 16 grudnia 2005 roku zmierzył się w walce o tytuł zawodowego mistrza Europy z Ołeksandrem Hurowem. Haye znokautował Ukraińca w pierwszej rundzie. Brytyjczyk obronił ten tytuł dwukrotnie, a następnie, 17 listopada 2006 roku, w walce eliminacyjnej WBC, pokonał przez techniczny nokaut w dziewiątej rundzie Włocha Giacobbe Fragomeniego[3].
W kwietniu 2007 roku błyskawicznie rozprawił się z Polakiem Tomaszem Boninem (TKO w 1 rundzie)[4]. Następnie 10 listopada 2007 roku zmierzył się z Jeanem-Markiem Mormeckiem. Stawką pojedynku były pasy mistrzowskie WBC i WBA. Haye pokonał Francuza przez techniczny nokaut w siódmej rundzie, choć sam leżał na deskach w czwartej[5].
8 marca 2008 roku wygrał walkę unifikacyjną z mistrzem WBO, Enzo Maccarinellim, pokonując go w drugiej rundzie przez techniczny nokaut[6].
12 maja 2008 roku zrezygnował z tytułu mistrza świata WBC[7]. Niedługo potem oddał też tytuły organizacji WBA oraz WBO i zmienił kategorię wagową na ciężką. 15 listopada 2008 roku, w pierwszej walce w nowej kategorii wagowej, pokonał przez techniczny nokaut w piątej rundzie Monte Barretta. Amerykanin pięć razy leżał na deskach: po dwa razy w rundach trzeciej i czwartej oraz raz w rundzie piątej. Barrettowi został również odebrany punkt za uderzenie leżącego rywala, po tym jak Haye poślizgnął się i upadł na ring[8].
7 listopada 2009 roku pokonał na punkty Nikołaja Wałujewa i został nowym mistrzem świata WBA w kategorii ciężkiej[9]. 3 kwietnia 2010 po raz pierwszy obroni tytuł, pokonując Johna Ruiza przez techniczny nokaut w dziewiątej rundzie, a 13 listopada 2010 roku, w drugiej obronie, wygrał z Audleyem Harrisonem przez techniczny nokaut w trzeciej rundzie.
Po trwających 2 lata negocjacjach Haye porozumiał się z mistrzem świata WBO/IBF/IBO Władimirem Kliczko co do walki unifikacyjnej. Doszło do niej 2 lipca 2011 roku na stadionie Imtech Arena w Hamburgu. Brytyjczyk przegrał zdecydowanie na punkty (108-118, 109-117, 110-116) i stracił mistrzostwo WBA.
13 października 2011 roku ogłosił zakończenie bokserskiej kariery[10][11].
Przypisy
- ↑ Elliot Worsell: David Haye Produces Career Best Performance To Blitz Arthur Williams (ang.). EastSideBoxing.com, 13.05.2004. [dostęp 2010-05-04].
- ↑ The CAT roars again...Carl Thompson stuns David Haye! (ang.). EastSideBoxing.com, 11.09.2004. [dostęp 2010-05-04].
- ↑ James Slater: Haye Triumphant Over Fragomeni In London Tonight (ang.). EastSideBoxing.com, 19.11.2006. [dostęp 2010-05-04].
- ↑ James Slater: David Haye destroys Bonin (ang.). EastSideBoxing.com, 28.04.2007. [dostęp 2010-05-04].
- ↑ Richard Fletcher: Haye KOs Mormeck! (ang.). Fightnews.com, 10.11.2007. [dostęp 2010-05-04].
- ↑ Craig Watt: Haye destroys Maccarinelli! (ang.). Fightnews.com, 09.03.2008. [dostęp 2010-05-04].
- ↑ David Haye Vacates WBC Cruiserweight Title (ang.). BoxingScene.com, 12.05.2008. [dostęp 2010-05-04].
- ↑ James Slater: David Haye smashes Monte Barrett in 5 explosive rounds (ang.). EastSideBoxing.com, 16.11.2008. [dostęp 2010-05-04].
- ↑ Alexey Sukachev, Alexey Potapov: Haye dethrones Valuev (ang.). Fightnews.com, 07.11.2009. [dostęp 2010-05-04].
- ↑ Haye potwierdził oficjalne zakończenie kariery (pol.). ringpolska.pl.
- ↑ The Hayemaker Retires (ang.). www.hayemaker.com.
[edytuj] Linki zewnętrzne
| Poprzednik Jean-Marc Mormeck |
Mistrz świata wagi junior ciężkiej WBC 10 listopada 2007 - 12 maja 2008 (zwakatował) |
Następca Giacobbe Fragomeni |
| Poprzednik Jean-Marc Mormeck |
Mistrz świata wagi junior ciężkiej WBA Super Champion 10 listopada 2007 - 12 maja 2008 (zwakatował) |
Następca Firat Arslan (jako zwykły mistrz) |
| Poprzednik Enzo Maccarinelli |
Mistrz świata wagi junior ciężkiej WBO 8 marca 2008 - 12 maja 2008 (zwakatował) |
Następca Víctor Emilio Ramírez |
| Poprzednik Nikołaj Wałujew |
Mistrz świata wagi ciężkiej WBA 7 listopada 2009 - 2 lipca 2011 |
Następca Wołodymyr Kłyczko Super Champion Następca Aleksandr Powietkin Regularny mistrz |
