Deifikacja

Deifikacja (łac. deificatio; deus ‘bóg’, facere ‘czynić’) – ubóstwienie, przypisanie cech boskich temu co Bogiem nie jest a następnie uprawienie kultu ubóstwionej istoty lub rzeczy.

W mistycyzmie pojęcie to związane jest m.in. z przebóstwieniem.

Odmiany

• Antropolatria – uprawienie kultu, oddawanie czci wobec ludzi
• Apoteoza – antropolatria wobec założycieli albo przywódców religijnych lub innych wybitnych osobistości czy autorytetów (najsławniejszym przykładem jest osoba Jezusa Chrystusa)
• Statolatria – deifikacja władcy lub władz państwowej (będącego lub będącej wcieleniem czy przedstawicielem bóstwa)
• Fetyszyzm – deifikacja dotycząca przedmiotów materialnych poprzez przypisanie im mocy nadprzyrodzonych czy nadnaturalnych lub określenie ich, jako miejsca przebywanie duchów zmarłych albo bóstw
• Astrolatria – fetyszyzm ciał niebieskich
• Zoolatria (animalizm) – deifikacja wobec zwierząt

Zobacz też

• Kult cargo
• Półbóg

Bibliografia

1. Deifikacja - WIEM, darmowa encyklopedia. [dostęp 2009-07-26].
2. Piotr Moskal: Deifikacja - Powszechna Encyklopedia Filozofii. [dostęp 2009-07-26].
3. T. Chodzidło, Antropolatria, EK I 678–679
4. T. Chodzidło, Astrolatria, EK I 1009–1010;
5. J. Sekulski, Apoteoza, EK I 837
6. J. A. Kłoczowski, Człowiek—bogiem człowieka. Filozoficzny kontekst rozumienia religii w „Istocie chrzescijanstwa” Ludwika Feuerbacha, Lb 1979
7. H. Zimon, Deifikacja, EK III 1103
8. M. Neusch, Au sources de l’athéisme contemporain, P 1977 (U zródeł współczesnego ateizmu, P 1980)
9. J. Wecławik, Fetysz, EK V 152
10. H. Zimon, Fetyszyzm, EK V 153
11. É. Gilson, Bóg i ateizm, Kr 1996
12. Z. J. Zdybicka, Ateizm, PEF I 371–390.