Delegatura Sił Zbrojnych na Kraj
Delegatura Sił Zbrojnych na Kraj – formacja zbrojna polskiego podziemia antykomunistycznego, powstała po rozwiązaniu organizacji "NIE" 7 maja 1945 rozkazem p.o. Naczelnego Wodza gen. Władysława Andersa, w celu prowadzenia walki zbrojnej z okupantem sowieckim.
Na jej czele stanął płk Jan Rzepecki, który na swego następcę, w wypadku aresztowania, wyznaczył płk dypl. Janusza Bokszczanina[1]. W paru późniejszych spotkaniach z płk Rzepeckim brali udział komendant obszaru centralnego (warszawskiego) ppłk Jan Mazurkiewicz (Radosław) i komendant okręgu białostockiego ppłk Władysław Liniarski (Mścisław). Delegat Sił Zbrojnych na Kraj (płk Rzepecki) utrzymał strukturę dowodzenia taką, jaka istniała w AK[1]. Delegatura istniała do 8 sierpnia 1945, kiedy została rozwiązana rozkazem płk. Rzepeckiego. W jej miejsce 2 września tego roku, powołano do życia polityczną, w założeniu organizację - Ruch Oporu bez Wojny i Dywersji "Wolność i Niezawisłość".
[edytuj] Struktura Delegatury Sił Zbrojnych
- Dowództwo DSZ
- Delegat Sił Zbrojnych - płk Jan Rzepecki "Prezes"
- Zastępca delegata sił zbrojnych -płk Janusz Bokszczanin "Wir"
- Szef sztabu - ppłk dypl. Wojciech Borzobohaty "Stanisław" (areszt. VI 1945), ppłk dypl. Tadeusz Jachimek "Ninka"
- Szef wywiadu DSZ- ppłk Tadeusz Jachimek
- szef BiP DSZ - kpt Kazimierz Moczarski;
- Struktury terytorialne DSZ
- Obszar Centralny DSZ z siedzibą w Warszawie - dowódca płk Jan Mazurkiewicz "Radosław", zastępca Józef Rybicki "Maciej"; Okręgi: białostocki, lubelski, kielecki, warszawski, łódzki
- Obszar Zachodni DSZ z siedzibą w Poznaniu - ppłk Jan Szczurek-Cergowski "Sławbor"; szef sztabu - kpt Kazimierz Leski "Bradl"; Okręgi: bydgoski,poznański, gdański, szczeciński, olsztyński.
- Obszar Południowy DSZ z siedzibą w Krakowie - dowódca płk Antoni Sanojca "Cis", zastępca płk Franciszek Niepokólczycki "Żejmian"; Okręgi: krakowsko-rzeszowski, górnośląski, dolnośląski.
