Demmin
Na mapach:
| Demmin | |||
|
|||
| Państwo |  Niemcy |
||
| Kraj związkowy | Meklemburgia-Pomorze Przednie | ||
| Powiat | Mecklenburgische Seenplatte | ||
| Powierzchnia | 81,56 km² | ||
| Populacja (31.12.2008) - liczba ludności - gęstość |
12 219 150 osób/km² |
||
| Położenie | 53°54' N 13°02' E |
||
| Wysokość | 4 m n.p.m. | ||
| Kod pocztowy | 17109 | ||
| Numer kierunkowy | 03998 | ||
| Tablice rejestracyjne | DM | ||
| Adres urzędu miasta | Markt 1 17109 Demmin |
||
Położenie na mapie Niemiec  Demmin
|
|||
| Strona internetowa miasta | |||
Demmin, Hansestadt Demmin (pol. hist. Damin[1], Dymin[2] ew. Tymin[3]), miasto w północno-wschodnich Niemczech, w kraju związkowym Meklemburgia-Pomorze Przednie, w powiecie Mecklenburgische Seenplatte, siedziba urzędu Demmin-Land. Do 3 września 2011 siedziba powiatu Demmin. Leży nad rzekami Peene, Tollense i Trebel.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Demmin był jednym z najstarszym grodów słowiańskich na terenach Pomorza Zachodniego. Stanowił ważną arterię komunikacyjną ziem wieleckich. Pierwsze wzmianki pochodzą z X wieku. Jego dogodne położenie nad rzekami dodawało mu walorów obronnych. Wielokrotnie wspominany w źródłach historycznych jako ważny punkt obronny podczas najazdów feudałów niemieckich i Duńczyków. Gród spełniał także rolę fortecy granicznej Pomorza po utworzeniu państwa Meklemburgii. W XIII wieku otrzymał prawa miejskie i stał się ośrodkiem rzemieślniczo-handlowym. Miasto było członkiem Związku Hanzeatyckiego, co przyciągało kupców oraz osadników niemieckich. W XIV wieku należało do Księstwa Wołogoskiego, zaś od 1478 roku znalazło się w granicach zjednoczonego Księstwa Pomorskiego. Demmin ucierpiał podczas wojny trzydziestoletniej. Po pokoju westfalskim w 1648 roku został przyznany Szwecji. Od 1701 należał do Prus. W 1945 roku około 900 mieszkańców Demmina popełniło zbiorowe samobójstwo na wieść o wkroczeniu Armii Czerwonej. W latach 1949-1990 miasto w granicach Niemieckiej Republiki Demokratycznej.
[edytuj] Zabytki
W Demmin warto zobaczyć zabytkowe gotyckie kościoły św. Bartłomieja i św. Marii i Różanego Krzyża. Ciekawymi budowlami są również barokowe domy mieszkalne, brama Luisentor oraz tzw. Czerwona Szkoła.
W rejonie miasta, na wyspie przy ujściu rzeki Tollense do rzeki Piany znajdują się ruiny średniowiecznego zamku książąt dymińskich, jednej z linii książąt pomorskich.
[edytuj] Współpraca
Miejscowości partnerskie:[4]
Bad Bevensen, Dolna Saksonia
Bobolice, Polska- Lünen, Nadrenia Północna-Westfalia
- Porta Westfalica, Nadrenia Północna-Westfalia
[edytuj] Bibliografia
Bibliografia: O. Baranowska "Pomorze Zachodnie - moja mała ojczyzna", wyd. "Ines", Szczecin 2001
[edytuj] Linki zewnętrzne
Przypisy
- ↑ Damin w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom I (Aa – Dereneczna) z 1880 r.
- ↑ Thomas Kantzow "Pomerania", tom 1, Szczecin 2005, ISBN 83-89341-18-2
- ↑ S. Kozierowski, 1934. Atlas nazw geograficznych Słowiańszczyzny Zachodniej. Poznań: Nauka i Praca. mapa
- ↑ Partnerstwa
|
||||||||
|
||||||||||||||
