Dersu Uzała (film 1975)
| Dersu Uzała Дерсу Узала |
|
| Rok produkcji | 1975 |
| Kraj produkcji | ZSRR, Japonia |
| Język | rosyjski |
| Czas trwania | 144 min. |
| Reżyseria | Akira Kurosawa |
| Scenariusz | Akira Kurosawa Jurij Nagibin |
| Główne role | Maksym Munzuk Jurij Sołomin Swietłana Daniłczenko Dmitrij Korszikow Sujmenkuł Czokmorow Władimir Kremena Aleksandr Piatkow[1] |
| Muzyka | Isaak Shvarts |
| Produkcja | Yōichi Matsue Nikołaj Sizow |
| Dystrybucja | Mosfilm |
Dersu Uzała (jap. デルス・ウザーラ Derusu Uzāra?) – japoński film w reżyserii Akiry Kurosawy z 1975 r., oparty na autobiograficznych książkach Władimira Arsienjewa: По Уссурийкому Краю (1921) i Дерсу Узала (wyd. 1923).
Kurosawa nakręcił go pod wpływem fascynacji rosyjską kulturą, po przerwie w pracy spowodowanej finansową klęską filmu Dō desu ka den.
[edytuj] Treść filmu
Obraz przedstawia historię przyjaźni carskiego oficera, Arsienjewa, i jego przewodnika, tytułowego Dersu Uzały, myśliwego z plemienia Nanajów (Goldów), którego Arsienjew poznał w trakcie zorganizowanej przez carskie wojsko wyprawy kartograficznej do Krainy Ussuryjskiej w 1902 roku. Dersu został jego przewodnikiem po tajdze i bliskim przyjacielem. Jako przewodnik Dersu wielokrotnie zadziwiał uczestników wyprawy swymi niezwykłymi umiejętnościami; fascynował też Arsienjewa swoją bezinteresowną troską o życie nieznajomych ludzi i zwierząt.
Dersu nie pojmuje cywilizacji, jest zintegrowany z przyrodą. Wyznaje animizm; za istoty żywe i uduchowione uważa m.in. rzeki, góry, wiatr, deszcz, mgłę oraz Słońce i Księżyc. Jego system wartości jest przejrzysty.
Historia przyjaźni carskiego oficera, Arsienjewa (w roli tej wystąpił Jurij Sołomin), badacza ussuryjskiej tajgi z początku XX wieku i jego przewodnika, tytułowego Dersu Uzały (którego gra Maksym Munzuk), została ukazana bez sentymentalizmu. Film Kurosawy stał się refleksją nad paradoksami cywilizacji. W czasach współczesnych ludzie z plemienia Goldów, z których wywodził się myśliwy, nie potrafią już żyć w tajdze.
[edytuj] Nagrody i wyróżnienia
Film został nagrodzony w 1976 roku Oscarem za najlepszy film nieanglojęzyczny.
Z okazji stulecia kina, w 1995 roku, w Watykanie opracowano listę "wielkich i wartościowych filmów". Na liście znalazło się 45 filmów, zgrupowanych w trzech kategoriach: ważnych dla przedstawienia prawd religii, propagujących ważne wartości i stanowiących wybitne dokonania artystyczne. Film Kurosawy został zaliczony do kategorii dzieł propagujących ważne wartości[2][3].
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- The best of video - poradnik: kino, tv, sat., video. Warszawa: Oficyna Wydawnicza COMFORT, 1994.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- plakat filmu
- Dersu Uzała w bazie Internet Movie Database (IMDb) (ang.)
- Dersu Uzała w bazie filmweb.pl
- Dersu Uzała w bazie stopklatka.pl
- Dersu Uzała - info
- Opowieść Jacka Pałkiewicza o wyprawie śladami Dersu Uzały
- Nagrody i wyróżnienia (ang.)
|
||||||||||||||||||||||
