Dezyderiusz (król Longobardów)
Dezyderiusz (łac. Desiderius) (zm. po 786) – ostatni król Longobardów, panujący w latach 757-774. Pochodził z Brescii, był księciem Toskanii.
W celu zabezpieczenia granic i wzmocnienia granic stosował tzw. sojusze małżeńskie wydając swoje córki za synów władców państw ościennych:
- Hermenegarda została żoną Karola Wielkiego;
- Gerperga została żoną Karlomana, brata Karola Wielkiego;
- Liutberga została wydana za mąż za Tassilona, księcia Bawarii
- Adelperga poślubiła natomiast Arechisa, księcia Benewentu
Jednakże Dezyderiusz naraził się Karolowi Wielkiemu udzielając schronienia synom Karlomana po śmierci ich ojca 771. Karol korzystając z tego pretekstu rozwiódł się z Hermenegardą i najechał królestwo byłego teścia. Dezyderiusz próbował się bronić, ale poddał się w Pawii. W 774 roku został zdetronizowany przez swojego zięcia, który sam przejął koronę Longobardów, a następnie w 781 przekazał ją swojemu synowi – Pepinowi. Dezyderiusz zaś wraz z rodziną został zesłany jako więzień do Francji.
[edytuj] Zobacz też
[edytuj] Bibliografia
- Praca zbiorowa,Historia powszechna Tom 7 Od upadku cesarstwa rzymskiego do ekspansji islamu. Karol Wielki, Mediaset Group SA, 2007, ss. 75, ISBN 978-84-9819-814-0
| Poprzednik Aistulf |
 |
Król Longobardów 757–774 |
|
Następca Karol Wielki |
| Poprzednik Alboin |
Książę Spoleto 758 – 759 |
Następca Gisulf |
|
||||||||||||||||||||||
