Dhaulagiri
| Dhaulagiri | |
Dhaulagiri I |
|
| Państwo | |
| Pasmo | Himalaje |
| Wysokość | 8167 m n.p.m. |
| Wybitność | 3357 m |
| Pierwsze wejście | 13 maja 1960 K. Diemberger, A. Schelbert, E. Forrer, Nawang Dorje i Nyima Dorje |
| • zimowe | 21 stycznia 1985 A. Czok, J. Kukuczka |
| Na mapach: | |
Dhaulagiri (sanskryt धौलागिरी – "Biała Góra") – szczyt w Himalajach środkowo-zachodnich o wysokości 8167 m n.p.m., oddzielony od pobliskiej Annapurny głęboko wciętą doliną rzeki Kali Gandaki. Dhaulagiri jest siódmym co do wysokości ośmiotysięcznikiem. Przez pewien czas, od pomiarów dokonanych w 1818 roku aż do połowy XIX wieku, uważany za najwyższą górę świata.
Próbę wejścia podjęła wyprawa francuska w 1950 roku. W obliczu trudności orientacyjnych spowodowanych brakiem map i nieznajomością terenu Francuzi przenieśli się pod Annapurnę.
8 kwietnia 2009 roku podczas wyjścia aklimatyzacyjnego na Dhaulagiri zginął polski himalaista Piotr Morawski, będący członkiem międzynarodowej wyprawy, której celem było wejście nową drogą na Manaslu w Nepalu.
Wokół masywu Dhaulagiri prowadzi trasa trekingowa, uchodząca za jedną z najbardziej wymagających trekingów w Himalajach.
Spis treści |
[edytuj] Wierzchołki masywu Dhaulagiri
W masywie Dhaulagiri wyodrębnić następujące samodzielne wierzchołki:
|
[edytuj] Zdobywcy
- 13 maja 1960 roku pierwsze wejście szwajcarskiej wyprawy kierowanej przez Maxa Eiselina. W ataku szczytowym uczestniczyli: Kurt Diemberger, Peter Diener, Ernest Forrer, Albin Schelbert i Szerpowie Nawang Dorje i Nyima Dorje.
- 23 maja 1960 na wierzchołek weszli Michel Vaucher i Hugo Weber. Uczestnikami tej wyprawy byli też dwaj Polacy: Jerzy Hajdukiewicz i Adam Skoczylas.
[edytuj] Polskie wejścia
- 18 maja 1980 – Wojciech Kurtyka i Ludwik Wilczyński (w zespole polsko-brytyjsko-szwajcarskim, z René Ghilinim i Alexem MacIntyre'm) po pokonaniu nowej drogi ścianą zachodnią (wysoką na ok. 2400 m) w stylu alpejskim, zakończonym 15 maja na wys. ok. 7500 m na grani i połączeniu z inna drogą (bez wejścia na wierzchołek), zeszli do bazy i weszli na szczyt drogą normalną.
- 18 maja 1983 – Mirosław Gardzielewski, Jacek Jezierski, Tadeusz Łaukajtys i Wacław Otręba
- 21 stycznia 1985 – Andrzej Czok i Jerzy Kukuczka – pierwsze wejście zimowe, drogą normalną (wyprawą kierował Adam Bilczewski
- 24 kwietnia 1990 – Krzysztof Wielicki samotnie
- 1994 – Piotr Pustelnik
- 1 maja 2008 – Kinga Baranowska – jako pierwsza Polka
- 11 maja 2008 – Artur Hajzer i Robert Szymczak.
[edytuj] Polskie nowe drogi
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
||||||||