Dibenzepina
| Dibenzepina | |||||
| Ogólne informacje | |||||
| Wzór sumaryczny | C18H21N3O | ||||
| Masa molowa | 295,38 g/mol | ||||
|
|||||
| Identyfikacja | |||||
| Numer CAS | 4498-32-2 | ||||
| PubChem | 9419 [1] | ||||
Dibenzepina – organiczny związek chemiczny, trójcykliczny lek przeciwdepresyjny. Wprowadzona do lecznictwa w roku 1965 przez koncern Ciba – Geigy (dzisiaj Novartis) pod nazwą Noveril[2]. Jest pochodną dibenzodiazepiny, ma strukturę zbliżoną do benzodiazepin oraz niektórych neuroleptyków (olanzapina, klozapina, kwetiapina). Różni się strukturalnie od większości trójcyklicznych leków przeciwdepresyjnych, będących czwarto- lub drugorzędowymi aminami. Czas półtrwania dibenzepiny wynosi około 9 godzin, wiąże się ona silnie z białkami osocza (w 80%). Posiada wyraźne działanie przeciwdepresyjne oraz przeciwlękowe przy niewielkiej sedacji, podobnie jak imipramina.
[edytuj] Działania uboczne
Charakteryzuje się typowymi dla leków trójpierścieniowych działaniami ubocznymi, jednakże jej dawka toksyczna leży dużo wyżej niż dla innych leków z tej grupy (powyżej 3000 ng/mL), jej wpływ cholinolityczny jest wyraźnie mniejszy niż imipraminy[3].
[edytuj] Dawkowanie
Zalecana dawka dobowa wynosi od 240 mg do 720 mg[4].
Przypisy
- ↑ Dibenzepina – podsumowanie (ang.). PubChem Public Chemical Database.
- ↑ Psychopharmaka Zeittafel
- ↑ Laborlexikon: Antidepressiva, tricyclische. [dostęp 2010-08-19].
- ↑ Fachinfo Noveril® TR, Arzneimittel-Kompendium der Schweiz