Dick Advocaat

Dirk Advocaat
Imię i nazwisko	Dirk Nicolaas Advocaat
Data i miejsce urodzenia	27 września 1947 Haga, Holandia
Pozycja	pomocnik
Informacje klubowe
Obecny klub	Rosja (trener)
Kariera seniorska
Lata	Klub	M (G)
1966–1973 1973–1977 1977–1979 1979 1979–1980 1980 1980–1982 1982–1983 1983–1984	ADO Den Haag Roda Kerkrade VVV Venlo Chicago Sting ADO Den Haag Chicago Sting Sparta Rotterdam K. Berchem Sport FC Utrecht Ogólnie	147 (7) 113 (2) 74 (6) 32 (3) 11 (1) 31 (1) 61 (5) 10 (0) 39 (0) 431 (25)
Kariera trenerska
Lata	Klub/reprezentacja
1981–1984 1984–1987 1987–1989 1989–1991 1991 1992–1993 1993–1995 1995–1998 1998–2002 2002–2004 2004–2005 2005 2005–2006 2006–2009 2009–2010 2009–2010 2010–	Pijnacker Holandia (asystent) Haarlem Schiedamse Voetbalverenig Dordrecht (asystent) Holandia PSV Eindhoven Glasgow Rangers Holandia Borussia Mönchengladbach Zjednoczone Emiraty Arabskie Korea Południowa Zenit Sankt Petersburg Belgia AZ Alkmaar Rosja

Dirk Nicolaas „Dick” Advocaat (wym. [ˈdɪk ɑtfo(ʊ̯)ˈkaːt], uproszczona polska: dik atfo(ł)kat; ur. 27 września 1947 w Hadze) – holenderski trener piłkarski i były piłkarz, występujący na pozycji pomocnika.

Kariera piłkarska

Jako zawodnik grał najczęściej w holenderskich klubach drugiej ligi lub w zespołach walczących o utrzymanie w Eredivisie. W 1968 roku w barwach ADO Den Haag zdobył Puchar Holandii.

Kariera szkoleniowa

Na początku lat 80. rozpoczął pracę szkoleniową w amatorskim DSV Pijnacker, ale niedługo potem został etatowym pracownikiem KNVB, gdzie przez wiele lat współpracował z Rinusem Michelsem. Był jego asystentem w czasie, kiedy ten prowadził reprezentację Holandii; z tego okresu Advocaatowi zostało przezwisko "Mały Generał" (Michelsa nazywano "Dużym Generałem"). Ponadto od 1985 do 1986 pomagał następcy Michelsa, Leo Beenhakkera. Następnie samodzielnie opiekunem klubów niższych lig – Haarlemu i FC Dordrecht.

Jednocześnie od 1990 roku znów pomagał Michelsowi w pracy z drużyną narodową. Bliska znajomość z Michelsem umożliwiła mu w 1992 roku przejęcie po nim obowiązków trenera kadry. Chociaż początkowo miał ją prowadził tylko w eliminacjach do Mundialu 1994, to - w dużej mierze dzięki wstawiennictwu Michelsa - pracował z nią także podczas mistrzostw, na których Pomarańczowi doszli do ćwierćfinału. W czasie kwalifikacji szkoleniowiec pożegnał się z doświadczonymi piłkarzami (Hans van Breukelen, Adrie van Tiggelen) i powoli wprowadzał do kadry młodych zawodników z Ajaksu Amsterdam. W grupie eliminacyjnej Holandia zajęła drugie miejsce, wyprzedzając m.in. Anglię, Polskę oraz Turcję, co oznaczało bezpośredni awans do turnieju. Na mistrzostwach Holendrzy przegrali w ćwierćfinale z późniejszymi triumfatorami Brazylijczykami, a niemal codziennie do prasy przedostawały się informacje, że w kadrze panuje fatalna atmosfera, a trener nie daje sobie rady z rozkapryszonymi i wykłócającymi się o wszystko zawodnikami. Niedługo po turnieju Advocaat złożył rezygnację, a misję budowy nowej reprezentacji przejął po nim Guus Hiddink.

Przez kolejne trzy lata prowadził PSV Eindhoven, z którym wywalczył mistrzostwo Holandii. W 1998 roku przyjął propozycję ze Szkocji i tam - trochę na uboczu wielkiego futbolu - udanie kontynuował dzieło rozpoczęte przez Waltera Smitha, umacniając pozycję Glasgow Rangers na krajowych boiskach.

Pod koniec 2001 roku po przegranych eliminacjach do Mundialu 2002 z funkcji selekcjonera Pomarańczowych zrezygnował Louis van Gaal. Przez wiele tygodni szefowie federacji prowadzili rozmowy z kilkoma znanymi szkoleniowcami, ale każdy z nich odmawiał. Wybór więc ponownie padł na Advocaata, przed którym postawiono zadanie, wzorem jego wielkiego poprzednika i nauczyciela Michelsa, zdobycia mistrzostwa Europy. Na Euro 2004 Holendrzy doszli do półfinału, przegrywając po wyrównanym meczu z Portugalczykami. W Kraju Tulipanów taki wynik uznano jednak za porażkę, tym bardziej, że Advocaat mocno naraził się kibicom i komentatorom już w grupowym meczu z Czechami, kiedy to prowadząc 2:0 pozwolił sobie na nieodpowiedzialne zmiany kadrowe i taktyczne, i w efekcie Holandia przegrała 2:3. Na jego następcę wyznaczono Marco van Bastena.

Pod koniec 2004 roku został trenerem Borussii Mönchengladbach. Po siedemnastu kolejkach podał się do dymisji, zostawiając zespół na piętnastym miejscu w lidze.

Wkrótce potem przyjął propozycję pracy z reprezentacją Zjednoczonych Emiratów Arabskich. Jednak w tym samym czasie z funkcją selekcjonera Korei Południowej zrezygnował jego rodak Johannes Bonfrère i to właśnie Advocaatowi Koreańczycy zaproponowali przygotowanie swojej reprezentacji do Mundialu 2006. Holender bez większych przeszkód wycofał się z poprzedniej umowy i poprowadził reprezentację Korei na niemieckim turnieju. Jego podopieczni nie powtórzyli wyniku z 2002 roku, kiedy zajęli czwarte miejsce, i zakończyli swój udział na fazie grupowej.

Po mistrzostwach wraz ze swoim rodakiem Guusem Hiddinkiem wyjechał do Rosji, gdzie został trenerem Zenitu Sankt Petersburg. Po półtora roku swojej pracy doprowadził klub, w którym występowali wówczas m.in. Anatolij Tymoszczuk, Ivica Križanac oraz reprezentanci Rosji: Władisław Radimow, Wiaczesław Małafiejew i Aleksandr Aniukow, do pierwszego w historii tytułu mistrza Rosji. W sezonie 2007/2008 jego podopieczni grali równie skutecznie na boiskach europejskich. Po wyeliminowaniu m.in. Standardu Liège, Villarreal CF, Olympique Marsylia, Bayeru Leverkusen oraz Bayernu Monachium dotarli do finału Pucharu UEFA. W ostatnim meczu rozgrywek wygrali 2:0 z Glasgow Rangers. Z funkcji trenera Zenitu został zwolniony 10 sierpnia 2009 roku.

Dwa miesiące później zastąpił Franky'ego Vercauterena na stanowisku selekcjonera reprezentacji Belgii. W grudniu zaś okazało się, że będzie łączył je z pracą w AZ Alkmaar. W 2010 roku objął stanowisko selekcjonera reprezentacji Rosji, z którym to zespołem awansował na Euro 2012.

Sukcesy szkoleniowe

• mistrzostwo Holandii 1997, Puchar Holandii 1996 oraz Superpuchar Holandii 1996 i 1997 z PSV Eindhoven
• mistrzostwo Szkocji 1999 i 2000, Puchar Szkocji 1999 i 2000 oraz Puchar Ligi Szkockiej 1999 z Glasgow Rangers
• ćwierćfinał Mundialu 1994 oraz III-IV miejsce na Euro 2004 z reprezentacją Holandii
• start na Mundialu 2006 (runda grupowa) z reprezentacją Korei Południowej
• mistrzostwo Rosji 2007, Superpuchar Rosji 2008 i Puchar UEFA 2008 z Zenitem Sankt Petersburg

Zobacz też

• Analiza występu prowadzonej przez Advocaata reprezentacji Holandii na Mundialu 1994.
• Analiza występu prowadzonej przez Advocaata reprezentacji Holandii na Euro 2004.