Die Linke
| Die Linke | |
 |
|
| Lider | Klaus Ernst |
| Data założenia | 16 czerwca 2007 |
| Adres siedziby | im Karl-Liebknecht-Haus, Kleine Alexanderstraße 28, 10178 Berlin |
| Deklarowana ideologia polityczna |
Socjalizm Socjalizm demokratyczny Socjaldemokracja |
| Deklarowane poglądy gospodarcze |
Socjalizm |
| Liczba członków | 78.700 (2 kwietnia 2010) |
| Europejska Grupa Parlamentarna |
Europejska Lewica |
| Młodzieżówka | Linksjugend ['solid] |
| Obecni posłowie | 76 (12,2%) |
| www.die-linke.de | |
 Prawo
Władza wykonawcza
Władza ustawodawcza
Władza sądownicza
Podział terytorialny
Partie polityczne
Wybory
|
Die Linke (niem. dosł. Lewica) – niemiecka lewicowa partia polityczna, powstała 16 czerwca 2007 ze zjednoczenia Die Linkspartei. i WASG. Przewodniczącym partii od 2010 jest Klaus Ernst, wcześniejszymi współprzewodniczącymi partii byli: Lothar Bisky, Oskar Lafontaine i Gesine Lötzsch, która 10 kwietnia 2012 zrezygnowała z funkcji współprzewodniczącej partii.
Spis treści |
[edytuj] Zarząd partii
Zarząd partii składa się z 44 członków. Klaus Ernst oraz Gesine Lötzsch zostali wybrani liderami partii. 10 kwitnia 2012 Gesine Lötzsch zrezygnowała jednak z pozycji współlidera partii ze wzgłedu na chorobę męża. Do głównego zarządu partii zalicza sie czterech zastępców: Heinz Bierbaum, Katja Kipping, Sahra Wagenknecht, Halina Wawzyniak. Menagerami partii są Werner Dreibus i Caren Lay. Skarbnikiem partii jest Raju Sharma. Członkowie komitetu: Ali Al Dailami, Ben Brusniak, Christine Buchholz, Diether Dehm, Ines Feierabend, Wolfgang Gehrcke, Stefanie Graf, Renate Harcke, Stefan Hartmann, Steffen Harzer, Rosemarie Hein, Heinz Hillebrand, Nele Hirsch, Matthias Höhn, Ulrich Maurer (Parteibildungsbeauftragter), Wolfgang Methling, Irene Müller, Gabi Ohler, Brigitte Ostmeyer, Tobias Pflüger, Christel Rajda, Sabine Schilka, Ida Schillen, Harald Schindel, Michael Schlecht, Katina Schubert, Werner Schulten, Axel Troost, Harald Werner, Sabine Wils, Janine Wissler, Gerry Woop, Ulrike Zerhau, Wolfgang Zimmermann, Dagmar Zoschke.
[edytuj] Przedstawiciele w parlamentach
Partia Die Linke ma swoich przedstawicieli w parlamencie federalnym (Bundestagu), we wszystkich parlamentach krajowych (landtagach) we wschodniej części Niemiec oraz w czterech w zachodnich Niemczech. W Bundestagu i na wschodzie Niemiec jej deputowani zostali wybrani jeszcze jako przedstawiciele Linkspartei. W Berlinie partia współuczestniczy w lokalnej koalicji rządzącej pod przewodnictwem socjaldemokratycznego urzędującego burmistrza Wowereita, w pozostałych nowych krajach związkowych (Brandenburgii, Meklemburgii-Pomorzu Przednim, Saksonii, Saksonii-Anhalcie i Turyngii) jest w opozycji. Krótko przed zjednoczeniem partii do parlamentu Wolnego Hanzeatyckiego Miasta Bremy wybrano przedstawicieli Linkspartei oraz startujących z jej listy członków WASG. W wyborach 27 stycznia 2008 Die Linke wprowadziła swoich posłów do landtagów dwóch dalszych "starych" krajów związkowych, Hesji i Dolnej Saksonii, gdzie zdobyła odpowiednio 5,1% i 7,1% poparcia, zaś 24 lutego 2008 zdobyła 6,4% poparcia i wprowadziła swych przedstawicieli do Bürgerschaft w Hamburgu.
7 czerwca 2009 odbyły się w Niemczech wybory do Parlamentu Europejskiego, w których Die Linke zdobyła blisko 2 mln głosów, czyli 7,5% i powiększyła swoją reprezentację z 7 do 8 deputowanych. Die Linke należy w Parlamencie Europejskim do frakcji Zjednoczona Lewica Europejska - Nordycka Zielona Lewica (ZLE/NZL), która pozycjonuje się na lewo od PES. 24 czerwca 2009 przewodniczącym frakcji jednogłośnie wybrano Lothara Bisky'ego (zastąpił francuskiego komunistę Francisa Wurtza).
[edytuj] Program partii
Podstawowe wartości partii to demokracja, wolność, równość, sprawiedliwość i solidarność, nierozerwalnie połączone z pokojem, ochroną środowiska (poglądy ekologiczne) i emancypacją. W swoim programie partia sprzeciwia się militaryzacji i prywatyzacji, krytykując zarówno koncentrację kapitału w rękach prywatnych, jak i prymat międzynarodowych rynków finansowych. Twierdzi, że prywatna kontrola nad kapitałem wielkich przedsiębiorstw powinna być uszczuplona na rzecz instrumentów demokratycznych, które miałaby być zarówno sprawiedliwe, jak i efektywne. Kluczowe działy gospodarki powinny zostać oddane pod opiekę państwa, by prawdziwie demokratyczna kontrola i organizacja stały się możliwe.
W swoim programie partia odwołuje się do haseł Karola Marksa i bierze społeczną odpowiedzialność za zdrowie, zasoby wody i energii, rozwój regionów wiejskich i miejskich, publiczny transport lokalny i długodystansowy, powszechnie dostępną edukację publiczną, godne życie w starszym wieku oraz rozwój kultury i nauki. Obiecują zwalczanie wszelkich form dyskryminacji na tle płci, wyznania i orientacji seksualnej.
Za dotychczasowe niepowodzenia i intensyfikację globalnego kryzysu ekologicznego partia wini „przejście z polityki państwa dobrobytu regulowanego kapitalistycznie do radykalnie rynkowej, neoliberalnej polityki”. Proponuje „odrodzenie” w oparciu o zasady solidarności społecznej. Postrzega indywidualność każdego z ludzi oraz zaprzestanie realizowania tradycyjnych ról przypisanych do płci jako szansę na rozwój indywidualny. Partia jest przeciwna polityce „wspierania i wymagania”, która klasyfikuje bezrobocie jako problem jednostki. Zamiast tego chce opracować zasady, które sprawią, że własny rozwój stanie się możliwy dla każdego.
[edytuj] Poparcie
| Wybory | Poparcie | Zmiana punktów procentowych | Mandaty (Bundestag) | Zmiana |
|---|---|---|---|---|
| 1990 | 2,4% | - | 17 | - |
| 1994 | 4,4% |  2 |
30 | 13 |
| 1998 | 5,1% | 0,7 |
36 | 2 |
| 2002 | 4% |  1,1 |
2 | 34 |
| 2005 | 8,7% | 4,7 |
54 | 52 |
| 2009[1] | 11,9% | 3,2 |
76 | 22 |
| Wybory | Poparcie | Zmiana punktów procentowych | Mandaty | Zmiana | L. miejsc dla Niemców |
|---|---|---|---|---|---|
| 1994 | 4,7% | ? | ? | ? | 99 |
| 1999 | 5,8% | 1,1 |
6 | ? | 99 |
| 2004 | 6,1% | 0,3 |
7 | 1 |
99 |
| 2009 | 7,5% | 1,4 |
8 | 1 |
99 |
Przypisy
- ↑ W 2007 doszło do zjednoczenia Die Linkspartei.PDS z WASG. W tym roku obie partie utworzyły De Linke.
[edytuj] Źródła
[edytuj] Linki zewnętrzne
|
|||||||
