Dieter Thoma

Dieter Thoma
Data i miejsce urodzenia	19 października 1969 Hinterzarten, RFN
Klub	SC Hinterzarten
Debiut w PŚ	30 grudnia 1985, Oberstdorf (71. miejsce)
Pierwsze punkty w PŚ	1 stycznia 1986, Ga-Pa (11. miejsce)
Pierwsze podium w PŚ	12 grudnia 1987, Lake Placid (2. miejsce)
Pierwsze zwycięstwo w PŚ	3 grudnia 1988, Thunder Bay
Rekord życiowy	211 m, Planica (1997)
Dorobek medalowy
Igrzyska olimpijskie Złoto 1994 Lillehammer Skocznia K-120 drużynowo Srebro 1998 Nagano Skocznia K-120 drużynowo Brąz 1994 Lillehammer Skocznia K-90 indywidualna Mistrzostwa świata Złoto 1999 Ramsau Skocznia K-120 drużynowo Srebro 1997 Trondheim Skocznia K-120 indywidualnie Srebro 1995 Thunder Bay Skocznia K-120 drużynowo Brąz 1991 Val di Fiemme Skocznia K-115 drużynowo Brąz 1997 Trondheim Skocznia K-120 drużynowo Mistrzostwa świata w lotach Złoto 1990 Vikersund Indywidualnie Brąz 1998 Oberstdorf Indywidualnie Mistrzostwa świata juniorów Złoto 1986 Lake Placid Drużynowo Srebro 1987 Asiago Drużynowo Brąz 1987 Asiago Indywidualnie Turniej Czterech Skoczni 1. miejsce 1989/1990 3. miejsce 1990/1991 3. miejsce 1996/1997 Puchar KOP 1. miejsce 1989/1990

Dieter Thoma (ur. 19 października 1969 r. w Hinterzarten) – niemiecki skoczek narciarski, trzykrotny medalista olimpijski, pięciokrotny medalista mistrzostw świata, dwukrotny medalista mistrzostw świata w lotach, trzykrotny medalista mistrzostw świata juniorów, zwycięzca Turnieju Czterech Skoczni oraz zdobywca Pucharu KOP.

Kariera

Dieter Thoma z rodziny o tradycjach narciarskich. Jego dziadek Albert był instruktorem i trenerem, ojciec Franz biegaczem narciarskim, a wuj Georg Thoma był mistrzem olimpijskim i mistrzem świata w kombinacji norweskiej. Dieter pierwszy raz na skoczni pojawił się w 1975 roku, a w 1985 roku został powołany do reprezentacji.

W Pucharze Świata zadebiutował w pierwszym konkursie 34. edycji Turnieju Czterech Skoczni, zajmując 71. miejsce 30 grudnia 1985 roku w Oberstdorfie. Dwa dni później, podczas konkursu Garmisch-Partenkirchen zdobył swoje pierwsze punkty zajmując 11. miejsce. Półtora miesiąca później, 13 lutego 1986 roku osiągnął swój pierwszy sukces w karierze, wspólnie z kolegami zdobywając złoty medal w konkursie drużynowym na mistrzostwach świata juniorów w amerykańskim Lake Placid. W 1987 roku, na mistrzostwach świata juniorów we włoskim Asiago zdobył dwa medale: srebrny drużynowo i brązowy indywidualnie, wyprzedzili go jedynie Ari-Pekka Nikkola z Finlandii oraz Mike Arnold z NRD. Już po tygodniu wziął udział w mistrzostwach świata w Oberstdorfie zajmując 49. miejsce na normalnej skoczni, na dużej był dwudziesty, a w konkursie drużynowym zajął szóste miejsce.

Na początku sezonu 1987/1988, 12 grudnia 1987 roku wywalczył swoje pierwsze podium zajmując drugie miejsce w Lake Placid. Siódme miejsce w Oberstdorfie, piąte w Ga-Pa i ósme w Innsbrucku dawały mu wysoką pozycję w klasyfikacji 36. Turnieju Czterech Skoczni. Jednak w ostatnim konkursie, 6 stycznia 1988 roku w Bischofshofen Thoma zajął dopiero 96. miejsce, przekreślając swe szanse na dobry wynik w tym Turnieju. Wystartował także w konkursie indywidualnym na normalnej skoczni podczas igrzysk olimpijskich w Calgary w 1988 roku zajmując 55. miejsce. Sezon 1988/1989 przyniósł mu pierwsze zwycięstwo w karierze. Odniósł je już w pierwszym konkursie tego sezonu, 3 grudnia 1988 roku w kanadyjskim Thunder Bay. Później jeszcze trzykrotnie stawał na podium, co dało mu trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej. Był także czwarty w 37. Turnieju Czterech Skoczni. Na mistrzostwach świata w Lahti w 1989 roku był czternasty na normalnej skoczni, na dużej zajął 28. miejsce, a w konkursie drużynowym reprezentanci RFN z Thomą w składzie zajęli ósme miejsce.

Kolejny sezon zakończył na czwartej pozycji w klasyfikacji generalnej. Wygrał w Oberstdorfie, był piąty w Garmisch-Partenkirchen, szósty w Innsbrucku i drugi w Bischofshofen, co dało mu zwycięstwo w klasyfikacji końcowej 38. edycji Turnieju Czterech Skoczni. Zwyciężył także na mistrzostwach świata w lotach w Vikersund w 1990 roku, wyprzedzając Fina Mattiego Nykänena i Jensa Weißfloga z NRD. Łącznie pięciokrotnie stawał na podium zawodów PŚ w tym sezonie, trzykrotnie zwyciężając i dwa razy zajmując drugie miejsce. Ponownie trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej zajął w sezonie 1990/1991. Trzeci był także 39. Turnieju Czterech Skoczni, choć w konkursach tylko raz stanął na podium (3. miejsce w Innsbrucku). Mistrzostwa świata w Val di Fiemme w 1991 roku przyniosły mu kolejny medal. W konkursie drużynowym wspólnie z Heiko Hungerem, André Kiesewetterem i Jensem Weißflogiem wywalczył brązowy medal. Indywidualnie zajął 21. miejsce na dużej oraz 35. miejsce na dużej skoczni.

W kolejnych sezonach Thoma prezentował słabszą formę. Trzecie miejsce w austriackim Murau wywalczone 9 stycznia 1994 roku, było jego pierwszym podium od zakończenia sezonu 1990/1991. W międzyczasie wziął udział w igrzyskach olimpijskich w Albertville w 1992 roku i mistrzostwach świata w Falun w 1993 roku, jednak na obu tych imprezach zajmował odległe miejsca. Miesiąc po zajęciu trzeciego miejsca w Murau Thoma wystartował na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer. Po pierwszej serii olimpijskiego konkursu na normalnej skoczni Dieter zajmował siódme miejsce po skoku na 98,5 m i tracił 13 punktów do lidera - Espena Bredesena z Norwegii oraz 7 punktów do zajmującego trzecie miejsce Japończyka Noriakiego Kasai. Odległość 102,5 m uzyskana przez Niemca w drugiej kolejce pozwoliła mu awansować aż na trzecie miejsce, za Bredesena i jego rodaka Lasse Ottesena. W walce o brązowy medal Thoma pokonał swego rodaka Jensa Weißfloga o zaledwie 0,5 punktu. W konkursie na dużej skoczni indywidualnie zaprezentował się słabiej, zajmując piętnaste miejsce, ale w konkursie drużynowym wraz z Hansjörgiem Jäkle, Christofem Duffnerem i Jensem Weißflogiem sięgnął po złoty medal. W klasyfikacji generalnej sezonu 1993/1994 zajął 11. miejsce.

W sezonie 1994/1995 indywidualnie nie osiągnął żadnego sukcesu, zaledwie dwukrotnie stawał na trzecim stopniu zawodów Pucharu Świata. Te wyniki przełożyły się na odbywające się w marcu 1995 roku mistrzostwa świata w Thunder Bay, gdzie był dwunasty na normalnej skoczni, a na dużym obiekcie zajął 33 miejsce. Mimo to w konkursie drużynowym razem z Weißflogiem, Jäkle i Gerdem Siegmundem wywalczył srebrny medal. Złoty medal zdobyli Finowie, do których Niemcy stracili zaledwie 6,5 punktu.

Kolejne sukcesy przyszły w sezonie 1996/1997. Thoma wygrał pierwsze zawody tego sezonu 30 listopada 1996 roku w Lillehammer. Wygrał także w Oberstdorfie i Bischofshofen, w Ga-Pa był ósmy, a w Innsbrucku dziewiąty, co wystarczyło do zajęcia trzeciego miejsca w klasyfikacji końcowej 45. Turnieju Czterech Skoczni za Primožem Peterką ze Słowenii i Austriakiem Andreasem Goldbergerem. Podczas mistrzostw świata w Trondheim w 1997 roku zdobył srebrny medal w konkursie indywidualnym na dużej skoczni - wyprzedził go tylko Masahiko Harada z Japonii, trzecie miejsce z wyraźną stratą zajął Szwajcar Sylvain Freiholz. Na normalnej skoczni zajął dopiero 22. miejsce, jednak w konkursie drużynowym wraz z Jäkle, Duffnerem i Martinem Schmittem zdobył kolejny medal, tym razem brązowy. Łącznie w tym sezonie dziewięciokrotnie stawał na podium zawodów PŚ, czterokrotnie zwyciężał, cztery razy był drugi i raz trzeci, co dało mu drugie miejsce w klasyfikacji generalnej. W tym samym roku na zawodach w Planicy ustanowił swój rekord życiowy skokiem na 211,0 metrów. Skoczył nawet dalej, osiągając 213,0 metrów (dalej niż ówczesny rekord świata), ale skoku tego nie ustał.

Dobre wyniki uzyskiwał także w sezonie 1997/1998, który również zaczął się od jego zwycięstwa, będącego równocześnie ostatnim w jego karierze. W Turnieju Czterech Skoczni zajął tym razem szóste miejsce. Niedługo później wystartował na mistrzostwach świata w lotach w Oberstdorfie, gdzie zdobył brązowy medal. Lepsi okazali się tylko zwycięzca Kazuyoshi Funaki z Japonii oraz drugi w konkursie Sven Hannawald z Niemiec. W lutym 1998 Thoma wystartował na igrzyskach w Nagano zajmując trzynaste miejsce na normalnej skoczni i dwunaste na dużym obiekcie. W konkursie drużynowym Niemcy w składzie: Sven Hannawald, Martin Schmitt, Hansjörg Jäkle i Dieter Thoma zdobyli srebrny medal. W klasyfikacji generalnej tego sezonu zajął ósme miejsce.

Mistrzostwa świata w Ramsau w 1999 roku były ostatnią dużą imprezą w jego karierze. W indywidualnych startach był ósmy na dużej skoczni i szesnasty na normalnym obiekcie. Ponadto razem z Hannawaldem, Duffnerem i Schmittem zdobył złoty medal w konkursie drużynowym; przewaga Niemców nad drugimi w konkursie Japończykami wyniosła zaledwie 1,9 punktu. Ostatni raz na podium zawodów Pucharu Świata stanął 23 stycznia 1999 roku w Sapporo, gdzie zajął trzecie miejsce. Ostatni oficjalny występ Dieter Thoma zaliczył 19 marca 1999 roku w Planicy, gdzie zajął 14. miejsce. W klasyfikacji końcowej swego ostatniego sezonu w Pucharze Świata zajął 10. miejsce.

Emerytura

Swój ostatni skok oddał na skoczni w Ga-Pa. 31 grudnia, 4 sekundy przed północą odepchnął się od belki startowej. W momencie wybicia z progu nastał nowy rok. Po zakończeniu kariery, zajął się komentowaniem skoków. W latach 2000-2007 był ekspertem telewizji RTL, a od 2007 roku pracuje dla innej niemieckiej stacji ARD. Oprócz tego były skoczek prowadzi firmę "THOMA Sportevents". Prywatnie Dieter jest od 1995 roku mężem Maueli, którą poznał trzy lata wcześniej podczas konferencji prasowej. Mają dwoje dzieci.

Osiągnięcia

Igrzyska olimpijskie

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
55.	14 lutego	1988	Calgary	Skocznia normalna indywidualnie	154.1 pkt	-75.0 pkt	Matti Nykänen
27.	9 lutego	1992	Albertville	Skocznia normalna indywidualnie	189.4 pkt	-33.4 pkt	Ernst Vettori
5.	14 lutego	1992	Albertville	Skocznia duża drużynowo	544.6 pkt	-99.8 pkt	Finlandia
39.	16 lutego	1992	Albertville	Skocznia duża indywidualnie	132.6 pkt	-106.9 pkt	Toni Nieminen
15.	20 lutego	1994	Lillehammer	Skocznia duża indywidualnie	192.7 pkt	-81.8 pkt	Jens Weißflog
1.	22 lutego	1994	Lillehammer	Skocznia duża drużynowo	970.1 pkt	-	-
3.	25 lutego	1994	Lillehammer	Skocznia normalna indywidualnie	260.5 pkt	-21.5 pkt	Espen Bredesen
13.	11 lutego	1998	Nagano	Skocznia normalna indywidualnie	208.4 pkt	-26.0 pkt	Jani Soininen
12.	15 lutego	1998	Nagano	Skocznia duża indywidualnie	235.6 pkt	-36.7 pkt	Kazuyoshi Funaki
2.	16 lutego	1998	Nagano	Skocznia duża drużynowo	897.4 pkt	-35.6 pkt	Japonia

Mistrzostwa świata

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
20.	15 lutego	1987	Oberstdorf	Skocznia duża indywidualnie	190.3 pkt	-25.7 pkt	Andreas Felder
6.	17 lutego	1987	Oberstdorf	Skocznia duża drużynowo	575.3 pkt	-58.8 pkt	Finlandia
49.	20 lutego	1987	Oberstdorf	Skocznia normalna indywidualnie	179.6 pkt	-44.8 pkt	Jiří Parma
28.	20 lutego	1989	Lahti	Skocznia duża indywidualnie	157.0 pkt	-61.5 pkt	Jari Puikkonen
8.	22 lutego	1989	Lahti	Skocznia duża drużynowo	546.0 pkt	-99.0 pkt	Finlandia
14.	26 lutego	1989	Lahti	Skocznia normalna indywidualnie	99.4 pkt	-15.1 pkt	Jens Weißflog
21.	10 lutego	1991	Val di Fiemme	Skocznia duża indywidualnie	169.9 pkt	-47.6 pkt	Franci Petek
3.	14 lutego	1991	Val di Fiemme	Skocznia duża drużynowo	549.4 pkt	-18.2 pkt	Austria
35.	16 lutego	1991	Val di Fiemme	Skocznia normalna indywidualnie	171.6 pkt	-51.3 pkt	Heinz Kuttin
20.	21 lutego	1993	Falun	Skocznia duża indywidualnie	72.2 pkt	-169.2 pkt	Espen Bredesen
11.	23 lutego	1993	Falun	Skocznia duża drużynowo	632.2 pkt	-189.3 pkt	Norwegia
12.	12 marca	1995	Thunder Bay	Skocznia normalna indywidualnie	213.0 pkt	-53.0 pkt	Takanobu Okabe
2.	16 marca	1995	Thunder Bay	Skocznia duża drużynowo	882.5 pkt	-6.5 pkt	Finlandia
33.	18 marca	1995	Thunder Bay	Skocznia duża indywidualnie	120.0 pkt	-152.6 pkt	Tommy Ingebrigtsen
22.	22 lutego	1997	Trondheim	Skocznia normalna indywidualnie	233.0 pkt	-30.5 pkt	Janne Ahonen
3.	27 lutego	1997	Trondheim	Skocznia duża drużynowo	845.6 pkt	-109.7 pkt	Finlandia
2.	1 marca	1997	Trondheim	Skocznia duża indywidualnie	245.0 pkt	-7.1 pkt	Masahiko Harada
8.	21 lutego	1999	Ramsau	Skocznia duża indywidualnie	237.6 pkt	-25.8 pkt	Martin Schmitt
1.	23 lutego	1999	Ramsau	Skocznia duża drużynowo	988.9 pkt	-	-
16.	26 lutego	1999	Ramsau	Skocznia normalna indywidualnie	221.0 pkt	-34.0 pkt	Kazuyoshi Funaki

Mistrzostwa świata w lotach

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
1.	25 lutego	1990	Vikersund	Loty indywidualnie	357.7 pkt	-	-
3.	25 stycznia	1998	Oberstdorf	Loty indywidualnie	749.9 pkt	-26.5 pkt	Kazuyoshi Funaki

Mistrzostwa świata juniorów

Miejsce	Dzień	Rok	Miejscowość	Konkurs	Wynik	Strata	Zwycięzca
1.	13 lutego	1986	Lake Placid	Skocznia normalna drużynowo	?	-	-
3.	2 lutego	1987	Asiago	Skocznia normalna indywidualnie	?	?	Ari-Pekka Nikkola
2.	4 lutego	1987	Asiago	Skocznia normalna drużynowo	?	?	NRD

Puchar Świata

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• sezon 1985/1986: 58.
• sezon 1987/1988: 15.
• sezon 1988/1989: 3.
• sezon 1989/1990: 4.
• sezon 1990/1991: 3.
• sezon 1991/1992: 41.
• sezon 1992/1993: 42.
• sezon 1993/1994: 11.
• sezon 1994/1995: 18.
• sezon 1995/1996: 25.
• sezon 1996/1997: 2.
• sezon 1997/1998: 8.
• sezon 1998/1999: 10.

Miejsca na podium chronologicznie

Nr	Data	Miejscowość	Skocznia	Nota	Pozycja	Strata	Zwycięzca
1.	12 grudnia 1987	Lake Placid	MacKenzie Intervale K-120	199.1 pkt	2.	-14.0 pkt	Pavel Ploc
2.	3 grudnia 1988	Thunder Bay	Normal Thunder	221.6 pkt	1.	-	-
3.	4 grudnia 1988	Thunder Bay	Big Thunder	230.5 pkt	3.	-4.5 pkt	Risto Laakkonen
4.	17 grudnia 1988	Sapporo	Miyanomori	204.4 pkt	2.	-15.3 pkt	Matti Nykänen
5.	30 grudnia 1988	Oberstdorf	Schattenbergschanze	219.5 pkt	1.	-	-
6.	3 grudnia 1989	Thunder Bay	Big Thunder	224.0 pkt	1.	-	-
7.	28 grudnia 1989	Oberstdorf	Schattenbergschanze	215.0 pkt	1.	-	-
8.	6 stycznia 1990	Bischofshofen	Paul-Ausserleitner-Schanze	222.0 pkt	2.	-5.0 pkt	František Jež
9.	12 stycznia 1990	Harrachov	Čerťák K-120	222.5 pkt	1.	-	-
10.	25 marca 1990	Planica	Bloudkova Velikanka	221.0 pkt	2.	-5.0 pkt	Ari-Pekka Nikkola
11.	8 grudnia 1990	Thunder Bay	Normal Thunder	216.4 pkt	2.	-8.3 pkt	Andreas Felder
12.	15 grudnia 1990	Sapporo	Miyanomori	209.8 pkt	2.	-5.0 pkt	André Kiesewetter
13.	16 grudnia 1990	Sapporo	Ōkurayama	201.8 pkt	1.	-	-
14.	4 stycznia 1991	Innsbruck	Bergisel	210.8 pkt	3.	-10.8 pkt	Ari-Pekka Nikkola
15.	12 stycznia 1991	Oberhof	Hans-Renner-Schanze	233.5 pkt	1.	-	-
16.	3 marca 1991	Lahti	Salpausselkä	211.3 pkt	3.	-3.6 pkt	Andreas Felder
17.	10 marca 1991	Falun	Lugnet	220.1 pkt	2.	-4.3 pkt	Mikael Martinsson
18.	24 marca 1991	Planica	Velikanka	354.0 pkt	3.	-1.0 pkt	Ralf Gebstedt
19.	9 stycznia 1994	Murau	Hans-Walland-Großschanze	208.4 pkt	3.	-5.8 pkt	Noriaki Kasai
20.	6 stycznia 1995	Bischofshofen	Paul-Ausserleitner-Schanze	248.4 pkt	3.	-12.9 pkt	Andreas Goldberger
21.	8 stycznia 1995	Willingen (Upland)	Mühlenkopfschanze	228.3 pkt	3.	-22.4 pkt	Andreas Goldberger
22.	30 listopada 1996	Lillehammer	Lysgårdsbakken	263.3 pkt	1.	-	-
23.	1 grudnia 1995	Lillehammer	Lysgårdsbakken	261.8 pkt	3.	-5.8 pkt	Kristian Brenden
24.	29 grudnia 1996	Oberstdorf	Schattenbergschanze	253.0 pkt	1.	-	-
25.	6 stycznia 1997	Bischofshofen	Paul-Ausserleitner-Schanze	250.4 pkt	1.	-	-
26.	11 stycznia 1997	Engelberg	Gross-Titlis-Schanze	247.3 pkt	2.	-5.2 pkt	Primož Peterka
27.	19 stycznia 1997	Sapporo	Ōkurayama	263.3 pkt	1.	-	-
28.	1 lutego 1997	Willingen	Mühlenkopfschanze	231.4 pkt	2.	-6.3 pkt	Martin Höllwarth
29.	2 lutego 1997	Willingen	Mühlenkopfschanze	116.5 pkt	2.	-5.5 pkt	Hiroya Saitō
30.	13 marca 1997	Falun	Lugnet	188.3 pkt	2.	-13.1 pkt	Primož Peterka
31.	29 listopada 1997	Lillehammer	Lysgårdsbakken	247.9 pkt	1.	-	-
32.	30 listopada 1997	Lillehammer	Lysgårdsbakken	241.3 pkt	3.	-6.7 pkt	Jani Soininen
33.	8 grudnia 1997	Villach	Alpenarena	244.0 pkt	2.	-2.0 pkt	Masahiko Harada
34.	12 grudnia 1997	Harrachov	Čerťák K-90	244.0 pkt	2.	-4.5 pkt	Masahiko Harada
35.	25 stycznia 1998	Oberstdorf	Heini-Klopfer-Skiflugschanze	394.5 pkt	2.	-11.7 pkt	Kazuyoshi Funaki
36.	23 stycznia 1999	Sapporo	Ōkurayama	253.9 pkt	3.	-8.0 pkt	Martin Schmitt

Miejsca w poszczególnych konkursach Pucharu Świata

Do sezonu 1992/1993obowiązywała inna punktacja za konkurs Pucharu Świata.

Sezon 1985/1986
																									punkty
-	-	-	-	-	71	11	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	5
Sezon 1986/1987
																						punkty
-	-	-	-	-	82	81	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	0
Sezon 1987/1988
																				punkty
12	12	2	19	-	-	7	5	8	96	-	-	-	-	-	-	-	-	-	-	56
Sezon 1988/1989
																				punkty
1	3	4	16	2	7	1	4	14	5	-	-	6	4	-	21	11	-	45	7	167
Sezon 1989/1990
																									punkty
1	11	12	16	17	8	1	5	6	2	1	50	-	8	50	12	23	7	72	5	18	6	5	30	2	206
Sezon 1990/1991
																						punkty
16	42	2	49	2	1	13	7	3	4	1	-	-	25	3	15	2	13	-	8	3	6	201
Sezon 1991/1992
																					punkty
22	16	-	-	12	11	32	16	-	-	-	-	-	57	27	54	25	17	46	-	-	10
Sezon 1992/1993
																	punkty
-	-	31	38	30	16	33	6	24	-	-	-	-	-	-	-	-	10
Legenda (do sezonu 1992/93)
1 2 3 4-10 11-15 poniżej 15  -  – zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się
Sezon 1993/1994
																			punkty
-	-	-	-	-	7	12	17	13	3	-	-	4	6	33	4	-	14	6	350
Sezon 1994/1995
																					punkty
40	-	8	29	26	3	3	38	8	-	-	17	49	25	27	30	-	-	-	-	11	240
Sezon 1995/1996
																												punkty
33	31	41	22	18	-	-	20	12	17	15	19	29	21	37	10	12	39	-	-	-	-	-	11	8	-	7	-	249
Sezon 1996/1997
																									punkty
1	3	4	9	48	6	1	8	9	1	2	4	27	1	4	2	2	-	-	-	7	2	4	6	14	1208
Sezon 1997/1998
																											punkty
1	3	5	2	2	5	5	22	8	7	4	7	43	5	6	2	6	9	30	18	8	32	29	31	21	37	20	921
Sezon 1998/1999
																													punkty
13	11	11	10	13	20	-	-	10	17	10	15	14	16	10	18	3	5	4	7	-	9	-	13	14	34	14	-	-	555
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  -  – zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się

Turniej Czterech Skoczni

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 1985/1986 – 81.
• 1986/1987 – 111.
• 1987/1988 – 26.
• 1988/1989 – 4.
• 1989/1990 – 1.
• 1990/1991 – 3.
• 1991/1992 – 41.
• 1992/1993 – 16.
• 1993/1994 – 8.
• 1994/1995 – 13.
• 1995/1996 – 11.
• 1996/1997 – 3.
• 1997/1998 – 6.
• 1998/1999 – 10.

Turniej Nordycki (Skandynawski)

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 1997 – 10.
• 1998 – 31.
• 1999 – 44.

Puchar Świata w lotach narciarskich

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• sezon 1990/1991: 9.
• sezon 1994/1995: 22.
• sezon 1996/1997: 17.
• sezon 1997/1998: 6.
• sezon 1998/1999: 28.

Letnie Grand Prix

Miejsca w klasyfikacji generalnej

• 1994 – 21.
• 1996 – 16.
• 1997 – 18.

Miejsca w poszczególnych konkursach LGP

W 1994 i 1995 roku sumowano punkty za wszystkie skoki (tak jak np. w TCS)

1994
			punkty
?	?	?	501.0
1996
					punkty
20	16	27	8	16	77
1997
					punkty
-	15	4	16	39	81
Legenda
1 2 3 4-10 11-30 poniżej 30  -  – zawodnik nie wystartował lub nie zakwalifikował się

Linki zewnętrzne

• Profil na stronie FIS (niem. • ang. • fr.)
• Profil na sports-reference.com (ang.)