Dihydrokodeina – substancja używana w lecznictwie, pochodna morfiny o ośrodkowym działaniu przeciwbólowym i przeciwkaszlowym. W dawkach terapeutycznych tj. do 120 mg na dobę, praktycznie nie powoduje zależności fizycznej ani psychicznej. Stosuje się ja w silnych bólach nowotworowych oraz w bólach o innej etiologii.
Może powodować niewydolność układu oddechowego, napad astmy oskrzelowej, wymioty lub zaparcia. Zwalnia perystaltykę jelit. Alkohol etylowy jak i leki nasenne z grupy benzodiazepin lub pochodnych kwasu barbiturowego nasilają depresyjne ośrodkowe działanie dihydrokodeiny. Dihydrokodeina należy do grupy III-N (Środki odurzające). Obecnie jeden z głównych leków polecanych przez WHO w leczeniu bólów nowotworowych na tzw. II-stopniu drabiny analgetycznej, często w połączeniu z paracetamolem lub NLPZ (Niesterydowe leki przeciwzapalne) jak ibuprofen, naproxen, diclofenac, nimesulid etc.
Przypisy
|
ATC (N02) – Leki przeciwbólowe |
|
N 02 A – Opioidy
|
N 02 AA – Naturalne alkaloidy opium |
|
|
|
N 02 AB – Pochodne fenylopiperydyny
|
|
|
|
N 02 AC – Pochodne difenylpropylaminy
|
|
|
|
N 02 AD – Pochodne benzomorfanu
|
|
|
|
N 02 AE – Pochodne orypawiny
|
|
|
|
N 02 AF – Pochodne morfinanu
|
|
|
|
N 02 AX – Inne
|
|
|
|
N 02 B – Inne leki przeciwbólowe i
przeciwgorączkowe
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
N 02 BE – Anilidy
|
|
|
|
N 02 BG – Inne
|
|
|
|
| N 02 C – Leki przeciwmigrenowe |
|
|
|
|
|
N 02 CB – Pochodne kortykosteroidów
|
|
|
|
N 02 CC – Selektywni agoniści
receptora 5-HT1
|
|
|
|
N 02 CX – Inne
|
|
|
|
