Dina Joffe

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Dina Joffe
Imię i nazwisko Dina Joffe
Data i miejsce urodzenia 18 grudnia 1952
Ryga
Instrument fortepian
Gatunek muzyka poważna
Strona internetowa

Dina Joffe (ur. 18 grudnia 1952 w Rydze) – łotewska pianistka; laureatka II nagrody na IX Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina.

[edytuj] Życiorys

Edukację muzyczną rozpoczęła w Specjalnej Szkole Muzycznej E. Darsina w Rydze. Potem uczyła się w Centralnej Szkole Muzycznej w Moskwie, a następnie w Konserwatorium Moskiewskim. Jej nauczycielką była prof. Wiera Gornostajewa, kontynuatorka szkoły Heinricha Neuhausa.

W 1975 roku reprezentowała ZSRR na Konkursie Chopinowskim. Zajęła tam II miejsce (zwyciężył Krystian Zimerman).

Po tym sukcesie rozpoczęła międzynarodową karierę. Koncertowała m.in. we Francji, Niemczech, Anglii, Rosji, Izraelu, Japonii, Stanach Zjednoczonych, Finlandii i Polsce, współpracując ze światowej sławy dyrygentami i muzykami, takimi jak Zubin Mehta, Neville Marriner, Walerij Giergijew, Dmitri Kitaenko, James DePreist, Gidon Kremer, Jurij Baszmet i Vadim Repin, Michael Vaiman Mario Brunello i Jacek Kaspszyk. Uczestniczyła też w wielu międzynarodowych festiwalach muzycznych w Europie, Japonii i Stanach Zjednoczonych. Jest też cenioną kameralistką.

Była jurorem międzynarodowych konkursów pianistycznych m.in. w Cleveland, Kijowie, Odessie i Takamatsu.

Oprócz kariery pianistycznej jest też pedagogiem. W latach 1989–1996 była profesorem Akademii Muzycznej Samuela Rubina na Uniwersytecie w Tel Avivie, a od 1995 do 2000 roku prowadziła klasę mistrzowską Yamaha w Paryżu, Nowym Jorku, Hamburgu i Tokio. Jest dyrektorem artystycznym festiwalu i kursów mistrzowskich w Moulin D’Andé we Francji. Od 2000 roku prowadzi zajęcia na Summit Music Festival w Nowym Jorku i kursy mistrzowskie we Francji, Niemczech oraz w Królweskiej Akademii Muzycznej w Londynie. Jest też profesorem w Międzynarodowej Akademii im. Antona Rubinsteina w Niemczech.

Dokonała wielu nagrań radiowych, telewizyjnych i fonograficznych. W jej dyskografii znajdują się utwory Chopina (24 Preludia, Fantazja f-moll i 19 Walców), Schuberta (utwory kameralne), Francka i Prokofiewa.

[edytuj] Źródła

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty