Ding Junhui

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
To jest biografia osoby noszącej chińskie nazwisko Ding.
Ding Junhui
Ding Junhui
Ding Junhui w 2008 roku
Pseudonim "Gwiazda Wschodu" (Star of the East)
"Wejście Smoka" (Enter the Dragon)
Urodzony(-a) 1 kwietnia 1987
Chińska Republika Ludowa Yixing, Jiangsu
Gra zawodowa od 2003
Najwyższy ranking 4 (2010/11)
Najwyższy break 147 (4 razy - Masters 2007, UK Championship 2008, Players Tour Championship 12 2011, Players Tour Championship 11 2011)
Zwycięstwa w turniejach
Rankingowe 5
UK Championship 2005, 2009
Welsh Open 2012
China Open 2005
Northern Ireland Trophy 2006
Masters 2011

Ding Junhui, (chiń.: 丁俊晖, pinyin: Dīng Jùnhuī, czytaj ding dźün-huej) (ur. 1 kwietnia 1987[1], w Yixing, w prowincji Jiangsu), zawodowy snookerzysta chiński, obecnie mieszkający w Wielkiej Brytanii.

Spis treści

[edytuj] Kariera

Ding rozpoczął grać w snookera w wieku 9 lat, kiedy to z nudów dołączył do gry ze swoim ojcem i jego kolegami. Ćwiczył 8 godzin dziennie, aby w roku 2003 zostać najwyżej notowanym zawodnikiem snookera w Chinach. W 2002 zdobył mistrzostwo świata amatorów w kategorii do lat 21.

W marcu 2005 uczcił swoje 18. urodziny awansem do finału turnieju rankingowego China Open w Pekinie, pokonując po drodze kilku zawodników z pierwszej "szesnastki" światowego rankingu: Petera Ebdona, Marco Fu i Kena Doherty. W finale pokonał wielokrotnego mistrza świata Stephena Hendry'ego 9:5. Było to jego pierwsze w karierze zwycięstwo w turnieju rankingowym.

W grudniu 2005 awansował do finału turnieju UK Championship w Yorku, pokonując po drodze m.in. Joe Perry'ego, Paula Huntera i Jimmy'ego White'a; 18 grudnia pokonał w finale Steve'a Davisa 10:6.

W sierpniu 2006 pokonał w finale Northern Ireland Trophy Ronnie O'Sullivana 9:6.

W październiku 2008 w finale World Series of Snooker w Warszawie zwyciężył z Kenem Dohertym 6:4.

Po dwóch słabszych sezonach, spowodowanych m.in. dotkliwymi porażkami z Ronnie O'Sullivanem w finale Masters oraz w I rundzie Mistrzostw świata powrócił do zwycięskiej formy w sezonie 2009/2010. Dotarł do finału Grand Prix, gdzie musiał uznać wyższość Neila Robertsona 4:9, ale w kolejnym turnieju, UK Championship, przerwał trzyletnie pasmo bez końcowego sukcesu, pokonując w decydującym meczu Johna Higginsa 10:8.

Ding Junhui jest powszechnie typowany do zdobycia tytułu Mistrza świata w ciągu najbliższych kilku lat. Często mówi się, że jest jedynym zawodnikiem, który ma szanse zdominować snookera na wiele lat, podobnie jak uczynił to w latach '80 Steve Davis i w latach '90 Stephen Hendry.

[edytuj] Masters 2007

14 stycznia 2007 roku zdobył breaka maksymalnego podczas turnieju Masters. W tym samym turnieju udało mu się dojść do finału, gdzie 21 stycznia 2007 zmierzył się z powracającym do życiowej formy Ronnie O'Sullivanem. Przegrał 3:10, oddając wszystkie frejmy wieczornej sesji (sesję popołudniową przegrał 3:5). Przy stanie 3:9 Chińczyk miał zamiar poddać mecz; podszedł z wyciągniętą ręką do sędziego Jana Verhaasa, jednak zdążył rozdzielić ich O'Sullivan, który złapał Chińczyka i wyprowadził z hali. Nakłonił go do dalszej gry i Ding wrócił na następnego, jednak ostatniego już frejma. Spotkanie kończył ze łzami w oczach - spowodowanymi niemożnością podjęcia równorzędnej walki z Anglikiem. Po meczu został pocieszony przez O'Sullivana i swoich fanów; pośpiesznie odebrał nagrodę za maksymalnego breaka, po czym szybko opuścił Wembley Arena[2].

[edytuj] Ciekawostki

  • Do końca sezonu 2010/2011, na swoim koncie zapisał 212 breaków stupunktowych.

Przypisy

  1. niektóre źródła podają 1 marca jako datę jego narodzin
  2. Relacja z meczu na stronie BBC (ang.)

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty