Divus

Divus (łac. Bóg) - w starożytnym Rzymie tytuł przyznawany cesarzowi Rzymskiemu - pośmiertnie (np. Juliuszowi Cezarowi, niebędącemu wprawdzie nigdy cesarzem, lecz uświęconemu za szczególne zasługi dla kraju) lub za życia (np. Neronowi).

Tytuł ten wywoływał wiele kontrowersji, zwłaszcza w republikańskiej i wrogiej przejawom monarchii i despotyzmu społeczności rzymskiej. Fakt ten uwypuklony jest w tutułach biografii, których autorem jest Swetoniusz - jedynie niektórzy z władców uzyskują przydomek "Divus"