Dobiesława
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dobiesława, Dobosława — staropolskie imię żeńskie, złożone z członów Dobie- ("stosowna, zdatna" albo "waleczna, dzielna") i -sława ("sława")[1]. Po raz pierwszy odnotowane w dawnych dokumentach w 1284 roku[2]. Imię to mogło oznaczać "ciesząca się słuszną sławą", "słynąca z dzielności" lub in. Niektóre możliwe staropolskie zdrobnienia: Dobachna, Dobala, Dobiechna, Dobka, Dochna[1].
Dobiesława imieniny obchodzi 14 lutego i 13 maja[potrzebne źródło].
Znane osoby noszące imię Dobiesława:
- Dobiechna, wdowa po Wojsławie - opiekunie Bolesława III Krzywoustego, prawdopodobna fundatorka kolegiaty św. Michała w Płocku
Męskie odpowiedniki: Dobiesław, Dobosław.
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 A. Cieślikowa (red.), Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych, t.1, Kraków 2000, ISBN 83-87623-23-7
- ↑ W. Taszycki (red.), Słownik staropolskich nazw osobowych. T. 1 z. 3, (Ciemek-Dźwiżeń). Wrocław•Warszawa•Kraków•Gdańsk 1967
|
|||||||||||
