Dobra wilanowskie
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dobra wilanowskie (lub "dobra prywatne Willanów") – historyczna nazwa dóbr ziemskich skupionych wokół pałacu w Wilanowie, a obejmujących trzy klucze dóbr: Willanów, Chojnów i Zastów. Klucz Willanów obejmował w przybliżeniu tereny dzisiejszej dzielnicy Warszawa-Wilanów, klucz Chojnów - majątki na południe od Wilanowa, a klucz Zastów - tereny na przeciwległym, prawym brzegu Wisły. W końcu XIX w. dobra wilanowskie obejmowały ponad 6 tys. ha. Nierozparcelowane przed II wojną pozostałości dóbr zostały znacjonalizowane na mocy dekretu o przeprowadzeniu reformy rolnej, a pałac w Wilanowie w 1945 r. stał się oddziałem Muzeum Narodowego w Warszawie.
[edytuj] Źródła
- Barbara Smoleńska - Struktura i funkcjonowanie zarządu dóbr wilanowskich (1800-1864), Poznań 1975.
