Dolomit (minerał)
| Dolomit | |||
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Skład chemiczny | CaMg[CO3]2 węglan wapnia i magnezu |
||
| Twardość w skali Mohsa | 3,5 – 4 | ||
| Przełam | muszlowy | ||
| Łupliwość | 3-kierunkowa, doskonała, zgodnie ze ścianami romboedru | ||
| Układ krystalograficzny | Układ trygonalny - romboedryczne, bar3 | ||
| Gęstość minerału | 2,8 - 2,9 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | biała, szara, żółtawa, bezbarwny | ||
| Rysa | biała | ||
| Połysk | szklisty, czasami perłowy | ||
| Współczynnik załamania | nω = 1.679–1.681 nε = 1.500 | ||
| Dodatkowe dane | |||
Dolomit – minerał z gromady węglanów.
Nazwa pochodzi od nazwiska francuskiego badacza Alp, mineraloga Deodata Dolomieu, który w 1791 r. po raz pierwszy wyodrębnił ten minerał.
Spis treści |
[edytuj] Charakterystyka
[edytuj] Właściwości
Tworzy kryształy izometryczne (romboedry siodełkowato wygięte do góry), czasami tabliczkowe lub słupkowe. Występuje w skupieniach ziarnistych, zbitych, naskorupień, żyłek i szczotek krystalicznych. Tworzy pseudomorfozy po innych minerałach. Jest kruchy, przezroczysty, wykazuje luminescencję: pomarańczową, zieloną, żółtą, brązową, białą, kremową. Zawiera domieszki: manganu, kobaltu, ołowiu, cynku. Opornie rozpuszcza się w zimnym kwasie solnym; po sproszkowaniu i podgrzaniu silnie reaguje („burzenie”). Główny składnik skały osadowej o tej samej nazwie.
[edytuj] Występowanie
Występuje w niskotemperaturowych utworach hydrotermalnych, żyłach kruszcowych, w skałach metamorficznych (marmurach dolomitowych). W skałach osadowych jest produktem metasomatozy (dolomityzacji) skał wapiennych, a także sedymentacji chemicznej i biologicznej. Skały dolomitowe powstały z morskich wapieni, które zostały przeobrażone przez bogatą w magnez wodę (atomy magnezu zastąpiły część atomów wapnia). Współwystępuje z kalcytem, kwarcem, pirytem, sfalerytem, galeną.
Miejsca występowania:
- Na świecie: Austria, Niemcy, Włochy, Słowenia, Szwajcaria, Rumunia, Jugosławia, Kanada, USA, Meksyk.
- W Polsce: występuje w Małopolsce – w Tatrach (Dolina Białego, Dolina Kościeliska, Dolina Chochołowska), w Górach Świętokrzyskich, duże wystąpienia są na Wyżynie Krakowsko-Wieluńskiej oraz na Dolnym Śląsku - w Sudetach (Masyw Śnieżnika, Krowiarki).
[edytuj] Zastosowanie
- w czystej postaci jest wykorzystywany jako ruda magnezu (13,3% Mg – do lekkich stopów),
- materiał budowlany (do wytwarzania specjalnego cementu),
- materiał dekoracyjny,
- surowiec dla przemysłu ceramicznego,
- ma zastosowanie w metalurgii,
- do produkcji materiałów ogniotrwałych,
- do produkcji nawozów mineralnych (nawóz wapniowo-magnezowy do odkwaszania gleb),
- interesuje kolekcjonerów.
[edytuj] Bibliografia
- A. Bolewski: Mineralogia szczegółowa. Wydawnictwa Geologiczne. Wyd. 2. Warszawa, 1982.
- W. Ryka i A. Maliszewska: Słownik petrograficzny. Wydawnictwa Geologiczne. Warszawa, 1982. ISBN 83-220-0150-9.
- A. Bolewski i W. Parachoniak: Petrografia. Wydawnictwa Geologiczne. Warszawa, 1982. ISBN 83-220-0173-8.