Dom Księży Pallotynów w Sucharach
Dom Księży Pallotynów w Sucharach – jedna z najstarszych placówek pallotynów na ziemiach polskich.
W 1921 pallotyni nabyli od Urzędu Osadniczego w Poznaniu pałac po właścicielach niemieckich w Sucharach koło Nakła nad Notecią. Do przyznania tego domu pallotynom przyczynił się ówczesny prymas Polski, kard. Edmund Dalbor[1]. Dom służył różnym celom polskiej Prowincji księży pallotynów. Było tu między innymi gimnazjum i dom rekolekcyjny dla współpracowników pallotynów. W roku 1936 w kaplicy domu przyjął święcenia kapłańskie męczennik II wojny światowej, bł. ks. Józef Jankowski, pallotyn. Podczas okupacji dom zajęli Niemcy. Od sierpnia 1945 w Sucharach mieścił się nowicjat kleryków i braci, w latach 1946-1947 - studium filozofii i teologii, a do września 1951 - nowicjat braci.
Od 1951 do 1991 dom w Sucharach był domem nowicjackim Sióstr Pallotynek. We wrześniu 1991 do Suchar wrócili pallotyni. Kaplica w klasztorze do dzisiejszego dnia służy okolicznym mieszkańcom. Od kilku lat trwają remonty i przystosowywanie placówki do potrzeb Domu Rekolekcyjnego. Obecnym duszpasterzem domu w Sucharach jest ks. Piotr Bieniek SAC. Dom w Sucharach tworzy wraz z parafią w Samsiecznie jedną wspólnotę pallotyńską.
Przypisy
[edytuj] Bibliografia
- ks. Janusz Dyl SAC, Historia Stowarzyszenia Apostolstwa Katolickiego w Polsce (1907-1993), Warszawa b.r.w., s. 75-77. - wydanie studyjne
