Dominik Kazanowski
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Dominik Kazanowski | |
 Grzymała |
|
| Data śmierci | 1485 |
| Rodzina | Kazanowscy |
| Rodzice | Świętosław "Litwosz" Małgorzata ? |
| Małżeństwo | ? |
| Dzieci | Stanisław,Bartłomiej Andrzej, Jan, Mikołaj, Jakób, Barbara |
Dominik Kazanowski herbu Grzymała (zm. 1485) – podkomorzy Kazimierza IV Jagiellończyka, starosta niepołomicki (od 1454) i radomski (od 1463). Mianowany przez Kazimierza Jagiellończyka łowczym krakowskim (1472), a następnie wojskim lubelskim (1480).
Syn Świętosława "Litwosza", protoplasty rodu Kazanowskich i Małgorzaty, ojciec m.in. Stanisława (zm. 1523), podkomorzego lubelskiego i Bartłomieja, sędziego ziemskiego łukowskiego (zm. po 1538).
W bitwie pod Chojnicami ocalił króla i wywiózł go do Bydgoszczy. Jako starosta radomski, wspólnie z królem ufundował klasztor Bernardynów w Radomiu, wybudowany (początkowo jako drewniany kościół) w 1468 a następnie rozbudowany w formie murowanej od 1480.
[edytuj] Bibliografia
- Polski Słownik Biograficzny, tom XII, Kraków-Wrocław 1966-1967
- Stanisław Szenic, Pitawal warszawski, tom I, Warszawa 1957
- Zygmunt Gloger, Geografia historyczna ziem dawnej Polski, wyd. 1903 r.
- S. Orgelbranda Encyklopedia Powszechna (1898)
- Seweryn Uruski Herbarz szlachty polskiej
