Dominium Pakistanu
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Dominion of Pakistan Dominium Pakistanu |
|||||
|
|||||
|
|||||
.svg&filetimestamp=20090530230817) |
|||||
| Język urzędowy | urdu, angielski | ||||
| Język używany | urdu, angielski i lokalne | ||||
| Stolica | Karaczi | ||||
| Ustrój polityczny | Monarchia | ||||
| Ogłoszenie niepodległości | 14 sierpnia 1947 | ||||
| Ustanowienie republiki islamskiej | 23 marca 1956 | ||||
Dominium Pakistanu (ang. Dominion of Pakistan) – historyczne państwo położone w Azji, na terenie obecnych Pakistanu i Bangladeszu, istniejące w latach 1947-1956.
Dominium Pakistanu powstało w 1947 roku, na podstawie deklaracji niepodległości z 14 sierpnia tego roku. Powstanie Pakistanu było skutkiem decyzji o podziale Indii Brytyjskich na dwie części, muzułmańską i hinduistyczną. Dominium obejmowało terytrorium obecnego Pakistanu, a także oddzielonego od głównej części państwa terytorium Pakistanu Wschodniego, z którego powstał później, w 1971 roku, Bangladesz.
Państwo było monarchią, w unii personalnej z Wielką Brytanią, jednak 23 marca 1956 nastąpiło ogłoszenie republiki i zerwanie unii z Wielką Brytanią.
[edytuj] Źródła
- Read, A. and Fisher, D. (1997). The Proudest Day: India's Long Road to Independence. New York: Norton.
