Drakula
Dracula – wampir, tytułowy bohater książki Drakula autorstwa irlandzkiego pisarza Brama Stokera.
Spis treści |
[edytuj] Narodziny Draculi
W 1897 roku ukazała się powieść Brama Stokera, zatytułowana Drakula. Jej tytułowym bohaterem był hrabia, transylwański arystokrata, będący jednocześnie wampirem. Nie był to pierwszy krwiopijca w literaturze, w roku 1819 bowiem powstało opowiadanie o wampirach autorstwa Johna Polidoriego, The Vampyre, (Wampir)[1] zainspirowana ideą George’a Byrona. Jej głównym bohaterem jest lord Ruthven - wampir.
Stoker, tworząc postać wampirycznego hrabiego, nadał jej imię „Dracula”, napotkane w jednej z historycznych ksiąg. Był to przydomek władcy Wołoszczyzny Vlada Draculi zwanego też Palownikiem (zob. nabicie na pal) – syna Vlada Diabła. Być może Stoker użył również fragmentów biografii wołoskiego władcy, o czym mogą świadczyć wzmianki o wyprawach wojennych na terytorium Turcji dokonywanych przez jednego z wielkich przodków hrabiego, czy też o tegoż przodka zdradzieckim bracie. Znajdują one bowiem pokrycie w faktach z życiorysu Tepesa. Niemniej jednak na ogół przyjmuje się że Stoker ograniczył się jedynie do zapożyczenia imienia.
[edytuj] Dracula w popkulturze
Postać Draculi stała się jednym z bardziej znanych symboli w kulturze popularnej. Wizerunek Draculi stworzony przez Stokera i spopularyzowany następnie przez film, stał się utrwalonym typowym wizerunkiem wampira. Oprócz kilkunastu filmów i seriali ekranizujących powieść, do Draculi nawiązywano w wielu innych dziełach, w tym filmach animowanych i grach komputerowych. Do najbardziej znanych odtwórców roli Draculi należą Niemcy Max Schreck i Klaus Kinski, Węgier Bela Lugosi oraz Anglicy Christopher Lee i Gary Oldman.
Postać Draculi w ekranizacjach książki nie zawsze jednak była zgodna z opisem Brama Stokera. W filmie Dracula Teda Browinga z 1931 roku, przez długi czas najsłynniejszej ekranizacji książki Stokera, hrabia Dracula grany przez Belę Lugosiego, był dość młodym, zwyczajnym mężczyzną, który już po przybyciu do Anglii, kilkukrotnie rozmawiał towarzysko z pozostałymi bohaterami (np. z doktorem Sewardem i Abrahamem Van Helsingiem), co nie miało miejsca w książce. Takie przedstawienie Draculi kłóci się z opisem demonicznego starca, który stworzył Stoker. Zdaniem wielu, najbliższą opisowi Stokera, była kreacja Maxa Schrecka z filmu Nosferatu - symfonia grozy z 1922 roku.
Postać Draculi spowodowała też pojawienie się licznych wątków wampirycznych w literaturze, czego przykładem jest najnowsza powieść Elisabeth Kostovej, Historyk, w której motorem całej fabuły są poczynania najsłynniejszego z wampirów.
[edytuj] Ważniejsze filmy z tą postacią
- 1922: Nosferatu – symfonia grozy (niem. Nosferatu – eine Symphonie des Grauens), reż. Friedrich Wilhelm Murnau
- 1931: Dracula, reż. Tod Browning
- 1931: Dracula, reż. George Melford, Enrique Tovar Ávalos (wersja hiszpańska)
- 1958: Dracula (Horror of Dracula), reż. Terenca Fisher,
- 1966: Dracula: Książę Ciemności (Dracula: Prince of Darkness), reż. Terence Fisher
- 1974: Krew dla Draculi - reż. Antonio Margheriti, Paul Morrissey
- 1979: Nosferatu wampir (Nosferatu: Phantom der Nacht), reż. Wernera Herzoga,
- 1979: Dracula, reż. John Badham
- 1992: Dracula (ang. Bram Stoker's Dracula), reż. Francis Ford Coppola
- 1995: Dracula – wampiry bez zębów (Dracula: Dead and Loving it), parodia, reż. Mel Brooks
- 2000: Dracula 2000, reż. Patrick Lussier
- 2001: Drakula: stronice z pamiętnika dziewicy - reż. Guy Maddin
- 2002: Dracula (miniserial), reż. Roger Young
- 2003: Dracula II: Odrodzenie (Dracula II: Ascension), reż. Patrick Lussier
- 2004: Dracula 3000, reż. Darrell Roodt
- 2005: Dracula III: Dziedzictwo (Dracula III: Legacy), reż. Patrick Lussier
Przypisy
- ↑ Zob. B. Stoker, Drakula, przeł. D. Ściepuro; J. W. Polidori, Wampir, przeł. M. Pawlina, Jelenia Góra 1990.