Droga publiczna

Droga publiczna – droga zaliczona do jednej z kategorii dróg na podstawie ustawy z dnia 21 marca 1985 roku o drogach publicznych (Dz. U. z 2007 r. Nr 19, poz. 115), z której może korzystać każdy, zgodnie z jej przeznaczeniem, z ograniczeniami i wyjątkami określonymi w tej ustawie lub innych przepisach szczególnych.

Nie każda droga w Polsce jest więc drogą publiczną. By się taką stała musi posiadać status drogi publicznej, który uzyskuje poprzez nadanie jej odpowiedniej kategorii.

Podział dróg publicznych

Drogi publiczne ze względu na funkcje w sieci drogowej dzielą się na następujące kategorie: drogi krajowe, drogi wojewódzkie, drogi powiatowe i drogi gminne.

Zarządcy dróg publicznych oraz zarzadzajacy ruchem na nich. Opracowano na podstawie ustawy o drogach publicznych (Dz.U. z 2007r. Nr 19, poz. 115 z póżn.zm.) oraz ustawy prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005r. Nr 108, poz.908 z póżn. zm.)

Drogi publiczne ze względu na stopień dostępności i obsługi przyległego terenu dzielą się na:

1. drogi ogólnodostępne,
2. drogi o ograniczonej dostępności - autostrady i drogi ekspresowe.

Zobacz też

• Droga niepubliczna (wewnętrzna)
• Pas drogowy
• Klasy i kategorie dróg w Polsce

Linki zewnętrzne

• Ustawa o drogach publicznych z dnia 21 marca 1985 r. (Dz. U. z 2004 r. Nr 204, poz. 2086)
• Rozporządzenie Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie
• Opis zarządzajacych drogami i ruchem