Drohiczyn (Białoruś)
| Drohiczyn | |||||
|
|||||
| Państwo | |||||
| Obwód | brzeski | ||||
| Rejon | drohiczyński | ||||
| Ludność (2010) • liczba ludności |
14 600[1] |
||||
| Na mapach: | |||||
Drohiczyn (dawniej: Drohiczyn Poleski[2]; biał. Драгічын, Drahiczyn, ros. Дрогичин, Drogiczin) – miasto na Białorusi w obwodzie brzeskim na Polesiu. Około 14,6 tys. mieszkańców (2010). Siedziba władz rejonu drohiczyńskiego.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Pierwsze wzmianki w Metryce Litewskiej. W 1452 występuje jako wieś Dawiaczorawicze w starostwie pińskim, własność królowej Bony. Przebiegał tędy trakt z Brześcia na Wołyń. Siedziba wójtowstwa w 1552. Od 1565 w granicach powiatu pińskiego. W I połowie XVII wieku własność Lwa Sapiehy. Następnie przechodzi w ręce Niewielskich, którzy uzyskują dla wsi prawa miejskie i fundują cerkiew.
Po raz pierwszy nazwa Drohiczyn (Dorohiczyn) pojawia się w 1655. W 1749 z inicjatywy marszałka pińskiego Orzeszki w miejscowości powstaje klasztor franciszkański.
Od 1795 w składzie Cesarstwa Rosyjskiego. W 1886 w miasteczku powstaje stacja kolejowa. W przededniu I wojny światowej funkcjonowały tu fabryka słomkowych kapeluszy, mleczarnia, zakład oczyszczania kredy i młyny.
27 lutego 1919 roku zgrupowanie Wojska Polskiego pod dowództwem mjr. Aleksandra Jerzego Narbuta-Łuczyńskiego odbiło Drohiczyn z rąk bolszewików[3].
Od 1921 miasteczko w Polsce (bez praw miejskich), stolica powiatu drohiczyńskiego w województwie poleskim. Miejscowość była siedzibą wiejskiej gminy Drohiczyn.
Od 15 stycznia 1940 w składzie BSRR, stolica rejonu drohiczyńskiego w obwodzie pińskim.
Nieopodal Drohiczyna, w majątku Ludwinowo, mieszkała w latach 1858–1864 Eliza Orzeszkowa.
[edytuj] Ekologia
Po awarii elektrowni atomowej w Czarnobylu rejon drohiczyński znalazł się w strefie o podwyższonej radiacji w związku ze skażeniem terenu cezem-137.
[edytuj] Demografia

Przypisy
- ↑ Численность населения по Республике Беларусь, областям и г. Минску (тысяч человек) на 1 января 2010 года (ros.)
- ↑ W odróżenieniu od Drohiczyna leżącego w województwie białostockim
- ↑ Lech Wyszczelski: Wstępna faza walk. W: Lech Wyszczelski: Wojna polsko-rosyjska 1919–1920. Wyd. 1. Warszawa: Bellona, 2010, s. 65. ISBN 978-83-11-11934-5.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- Drohiczyn Lacki w Słowniku geograficznym Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich, Tom II (Derenek – Gżack) z 1881 r.
|
||||||||||||||
|
|||||||