Drugi arbitraż wiedeński
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Drugi arbitraż wiedeński – traktat zawarty 30 sierpnia 1940, w wyniku którego Niemcy i Włochy przyznały Węgrom północną część Siedmiogrodu oraz fragmenty Marmaroszu i Kriszany o powierzchni 43 104 km²[1], należące do Węgier do 1918/1920 roku i zamieszkałe przez 2,5 mln osób. Arbitraż postanowił też o przekazaniu Bułgarii południowej Dobrudży potwierdzonym układem rumuńsko-bułgarskim w Krajowej zawartym 7 września 1940 r.
Obie krainy odebrano Rumunii.
Przypisy
- ↑ w pozycji Druga wojna światowa red. J. Żukowa, Książka i Wiedza Warszawa 1987 podaje się powierzchnię 43.492 km²