Drugie prawo Kirchhoffa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Teoria obwodów
Wielkości fizyczne

Resistor button.svg Capacitor button.svg Inductor button.svg Reactance button.svg
Impedance button.svg Conductance button.svg Susceptance button.svg Admittance button.svg

Elementy

Resistor button.svg Capacitor button.svg Inductor button.svg Ohm's law button.svg Current button.svg Voltage button.svg

Połączenie szeregowe i równoległe

Series resistor button.svg Parallel resistor button.svg Series capacitor button.svg Parallel capacitor button.svg Series inductor button.svg Parallel inductor button.svg

Obwód elektryczny

KCL button.svg KVL button.svg Tellegen button.svg Y-delta button.svg Delta-Y button.svg

Metody obliczeniowe

KCL button.svg KVL button.svg Superposition button.svg Thevenin button.svg Norton button.svg

Czwórnik

Z-parameter button.svg Y-parameter button.svg H-parameter button.svg G-parameter button.svg Abcd-parameter button.svg S-parameter button.svg

Przykładowe oczko obwodu zamkniętego spełniające drugie prawo Kirchhoffa

Drugie prawo Kirchhoffa – zwane również prawem napięciowym, dotyczy bilansu napięć w zamkniętym obwodzie elektrycznym prądu stałego. Zostało ono sformułowane przez niemieckiego fizyka Gustava Kirchhoffa. Prawo to jest oparte na założeniu, że opisywany nim obwód nie znajduje się w zmiennym polu magnetycznym (w przypadku obwodów znajdujących się w zmiennym polu magnetycznym zastosowanie ma prawo Faradaya).

Najczęściej prawo to jest formułowane w postaci:

W zamkniętym obwodzie suma spadków napięć na oporach równa jest sumie sił elektromotorycznych występujących w tym obwodzie[1]

Przy czym obwód ten może być elementem większej sieci. Wówczas nosi on nazwę oczka sieci. Prawo to zapisane równaniem ma postać

 \sum_{i}U_i=\sum_{k}\mathcal{E}_k  \,

gdzie

\mathcal{E}_k \,SEM k-tego źródła napięcia;
U_i \, – spadek napięcia na i-tym elemencie oczka.

Dla oporów omowych

U_i=I_iR_i\,

gdzie Ii jest natężeniem prądu płynącego przez opornik o oporze Ri.

Zarówno spadki napięcia jak i siły elektromotoryczne mogą przybierać wartości ujemne i dodatnie. Ich znak ustala się w sposób:

  • ustala się kierunek obiegu obwodu (np zgodnie z ruchem wskazówek zegara
  • gdy kierunek prądu jest zgodny z kierunkiem obiegu, spadek napięcia jest dodatni (w przypadku niezgodności – ujemny)
  • gdy SEM jest spolaryzowana zgodnie z kierunkiem obiegu, jej wartość jest dodatnia

Prawo to można wywieść z faktu, że krążenie wektora pola elektrycznego po zamkniętym konturze ma wartość 0, jeżeli kontur ten zawarty jest w obwodzie prądu stałego przy braku zmian pola magnetycznego przepływającego przez ten obwód, czyli

\oint\limits_{\vec l} \vec E d\vec l=0

Traktując spadek napięcia jako jego ujemny przyrost, można II prawo Kirchhoffa sformułować następująco

Suma spadków napięcia w obwodzie zamkniętym jest równa zeru[2]

[edytuj] Przykład

Inny przykład obwodu zamkniętego

Dla przykładowego obwodu zamkniętego (pokazanego na rysunku obok) z prawa napięciowego wynikają następujące własności:

U_1=I  R_1\,
U_2=I  R_2\,
E=U_1 + U_2 \,
E=I(R_1 + R_2) \,
E=I  R_w \
gdzie rezystancja wypadkowa R_w = R_1 + R_2 \

Widać stąd, że w przypadku nierozgałęzionego obwodu II prawo Kirchhoffa redukuje się do prawa Ohma.

Przypisy

  1. B. Jaworski, A. Dietłaf, L. Miłkowska Kurs fizyki. Elektryczność i magnetyzm, PWN, Warszawa 1984
  2. Jay Orear Fizyka, t.1, Wydawnictwa Naukowo Techniczne, Warszawa 1998, ISDN 83-204-2451-8

[edytuj] Zobacz też

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty