Drwęca

Drwęca
Drwęca
Lokalizacja	Europa Polska
Źródło	Drwęck
Ujście	Wisła Toruń-Kaszczorek 36 m n.p.m. 52°59′55″N 18°41′27″E
Długość	207 km
Powierzchnia zlewni	5536 km²
Największe dopływy	Rypienica, Ruziec, Iławka, Wel
Rzeki Polski

Drwęca (niem. Drewenz) – rzeka w północnej Polsce na Pojezierzu Mazurskim i Pojezierzu Chełmińsko-Dobrzyńskim, prawy dopływ dolnej Wisły. Długość rzeki wynosi 253 km, a powierzchnia dorzecza 5536 km². Wypływa ze wschodnich stoków Góry Dylewskiej (Czarci Jar) na wysokości 191 m n.p.m., płynie na południowy zachód i uchodzi do Wisły na wysokości 36,6 m n.p.m., a jej końcowy odcinek stanowi południowo-wschodnią granicę Torunia. Wyznacza południową granicę ziemi chełmińskiej.

Obszar dorzecza Drwęcy ukształtowany został podczas zlodowacenia wistuliańskiego – stadium poznańskiego. Drwęca jest połączona z Zalewem Wiślanym poprzez Kanał Elbląski. Są na niej organizowane spływy kajakowe. Rzeka od 1961 na całej swojej długości jest najdłuższym ichtiologicznym rezerwatem przyrody w Polsce i objęta jest siecią Natura 2000 jako projektowany specjalny obszar ochrony "PLH280001 Dolina Drwęcy".

Drwęca

Dopływy Drwęcy

• Lewostronne:
  • Grabiczek (L)
    • L Dylewka
      • L Żuławka
  • Poburzanka
  • Gizela
    • P Bałcyna
  • Elszka Lubawska
    • L Sandela
  • Wel
    • L Grzybińska Struga
    • L Żabińska Struga
    • L Koszelewska Struga
    • L Murawka
    • L Płośniczanka
    • L Martwica
    • L Zwórznianka
    • L Wąs
    • P Kiełpińska Struga
    • P Katlewska Struga
    • P Wólka
      • L Linowiecka Struga
    • P Rumiańska Struga
      • P Truszczyńska Struga
      • P Dębieńska Struga
  • Groblica
  • Brynica
    • P Samionka
    • L Pissa
    • L Górzanka
  • Rypienica
  • Struga Dobrzyńska
  • Ruziec
  • Lubianka
  • Jordan
  • Rudnik
  • Struga Głogowska
  • Bywka

• Prawostronne:
  • Gramotka
  • Kałdunka
  • Iławka
  • Skarlanka
  • Struga Brodnicka
  • Struga Kujawska
  • Struga Wąbrzeska
  • Struga Kowalewska
  • Struga Rychnowska
  • Struga Lubicka
  • Frednowski Rów

Miasta położone nad Drwęcą

• Ostróda (33,5 tys. mieszkańców)
• Nowe Miasto Lubawskie (12 tys.)
• Brodnica (ok. 32,5 tys.)
• Golub-Dobrzyń (12,1 tys.)
• Toruń (208 tys.)

Większe miasta leżące w dorzeczu Drwęcy:

• Iława (34 tys.)
• Lubawa (9,1 tys.)
• Lidzbark (8,3 tys)
• Rypin (16,6 tys.)
• Wąbrzeźno (13,8 tys.)
• Kowalewo Pomorskie (4 tys.)
• Toruń (208 tys.)

Ciekawostki

W okolicach Lubicza na rzece wybudowano:

• ujęcie wody Toruń-Jedwabno, pobierające wodę dla ok. 250 tysięcy ludzi, wybudowane w latach 60. Zostało gruntownie zmodernizowane dzięki środkom UE w 2006, w wyniku czego chlorowanie zastąpiono nowocześniejszą metodą ozonowania wody, pozbawiając ją niemiłego smaku.^{[potrzebne źródło]}
• tamę na Drwęcy, wraz z przejściem dla pieszych
• trzy mosty (zobacz Mosty w Toruniu), z których dwa zachowały się do dziś.

W okolicach Złotorii na Drwęcy wybudowano:

• dwa mosty (zobacz Mosty w Toruniu), z których jeden jest jednym z najstarszych zachowanych mostów drewnianych w Polsce (z 1893)
• średniowieczny Zamek w Złotorii u ujścia Drwęcy do Wisły.

Drwęca była rzeką graniczną w latach 1815-1920, oddzielała tereny zaboru pruskiego i rosyjskiego. W okolicy Złotorii i Lubicza istniało kilkanaście posterunków granicznych obu zaborców (część budynków zachowana do dziś jako mieszkalne). Główne posterunki drogowe istniały w Lubiczu Górnym (rosyjskie) i Dolnym (pruskie). Wykopano też tzw. kordon graniczny – wał ziemny z nasypami po bokach, dla wyodrębnienia granic Prus.^{[potrzebne źródło]}

Krzyżacy Drwęcę wykorzystywali do transportu płodów rolnych, runa leśnego, skór oraz mięsa. Szkuty dostarczały sól i stal.

Zobacz też

• Transport i infrastruktura rzeczna w Toruniu