Duchowo (Police)

Duchowo (do 1945 niem. Duchow) – część miasta^[1] Police, dawniej wieś nad rzeką Gunicą (okolice Jasienicy) włączona do Polic, przy drodze wojewódzkiej nr 114.

Spis treści

Osada o przypuszczalnie średniowiecznym rodowodzie, istniał tu młyn wodny. Wzmianka z 1260 r. w aktach Barnima I. W 1280 ks. Bogusław IV nadał wieś klasztorowi cysterek w Szczecine na 50 lat, później przekazaną klasztorowi w pobliskiej Jasienicy. Po reformacji wieś została przekazana pod opiekę administracyjna Jasienicy. W 1812 r. zbudowano tu wiatrak (koźlak), lecz z powodu ciągłego niskiego stanu wody był wspomagany maszyna parową (moc 6 KM). Na terenie wsi w latach 30. XX wieku znajdował się dom dla ubogich i szkoła^[2].

W czasie II wojny światowej osada nie ucierpiała. Została zajęta w kwietniu 1945 r. przez wojska radzieckie (2 Front Białoruski – 2 Armia Uderzeniowa) a oddana pod administrację polską we wrześniu 1946 r. po likwidacji tzw. Enklawy Polickiej^[2].

Nazwę Duchowo wprowadzono urzędowo w 1947 roku^[3].

W latach 60. XX wieku na terenie części wsi wybudowano Zakłady Chemiczne Police, osada częściowo opustoszała. W 1973 roku pozostałości Duchowa włączono w granice administracyjne miasta Police^[2].

Ogólna liczba mieszkańców^[2]:

↑ Duchowo. W: Krajowy Rejestr Urzędowy Podziału Terytorialnego Kraju [on-line]. Główny Urząd Statystyczny. [dostęp 2010-08-29].
↑ ^2,0 ^2,1 ^2,2 ^2,3 Encyklopedia Szczecina. T. Suplement 1. Szczecin: Uniwersytet Szczeciński, 2003, s. 65. ISBN 83-7241-272-3. (pol.)
↑ Rozporządzenie Ministrów: Administracji Publicznej i Ziem Odzyskanych z dnia 1 lipca 1947 r. (M.P. z 1947 r. Nr 111, poz. 719, s. 3)