Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: Do której Słobódki?. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| Dudyńce | |
| Państwo |  Polska |
| Województwo | podkarpackie |
| Powiat | sanocki |
| Gmina | Bukowsko |
| Liczba ludności (2006) | 200 |
| Strefa numeracyjna | (+48) 13 |
| Tablice rejestracyjne | RSA |
|
Położenie na mapie Polski
  Dudyńce
|
|
| Na mapach: | |
Dudyńce (w latach 1977-1981 Szybistów) – wieś w Polsce, w województwie podkarpackim, w powiecie sanockim, w gminie Bukowsko, położona nad potokiem Dudyńce, 17 km od 28.
W latach 1975-1998 miejscowość położona była w województwie krośnieńskim.
Spis treści |
Prawdopodobnie jest to osada ruska powstała przed rokiem 1340. W latach 1340-1772 miejscowość leżała w ziemi sanockiej, w województwie ruskim. W latach 1772-1852 w cyrkule leskim, a następnie sanockim, od 1855 pow. Sanok, pow. podatkowy Sanok. Od roku 1867 wieś leżała w powiecie sanockim, w gmina wiejskiej Sanok w prowincjiGalicja.
W roku 1372 wieś została nadana przez księcia Władysława Opolczyka kapelanowi o imieniu Maciej (Mathias), a następnie w roku 1374 stała się własnością Albrychta.
W roku 1898 wieś liczyła 438 osób zamieszkujących 79 domów. Własność szlachecka, dobra Romerów oraz Ścibor-Rylskich.
Po roku 1944 większość Rusinów wyjechała na Ukrainę do wsi Słobódka, od roku 1947 wieś stopniowo zasiedlona była m.in. przez osadników z okolic Nowego Targu.
W okresie powojennym kolejnymi sołtysami wsi byli Michał Pospolitak, Mikołaj Juszczyk, Paweł Packanik, Eugeniusz Grzyb, Piotr Bednarz, od roku 2007 funkcję tę sprawuje Maksymilian Świderski.
Nazwa patronimiczna w związku z nazwą osoby Duda a ta od dudy, czyli piszczałki, trzciny i rury; ukr. Dudinci, łem. Dudyńci.
W latach 70. XX, w okresie rządów Jaroszewicza, planowana była zmiana nazwy miejscowości na Szybistów.
Nazwiska mieszkańców do końca XIX wieku: Ambicki, Bąk, Bels, Burczyk, Brechun, Czupczyńki, Dębiec, Drwięga, Dżugan, Hojniak, Hiertak, Hutak, Fischer, Granatoski, Hańbicki, Jakubowski, Kafara, Kilwelzig, Koblarz, Kołodziej, Kotulski, Kotlarz, Kucharczyk, Lakolowski, Lisoski, Łakus (Лакус), Lorenc, Maciejoski, Maczużak, Miedziuch, Moreński, Pałuk, Pasznik, Patrylak, Pels, Skobilski, Słuszka, Sokołowski, Suszko, Starego, Szałayka, Szajniak, Szczur, Warcholik, Wąszołek, Wdowiak, Woytoń. Jakubowski, Kotlar, Juszczyk, Kołodziej, Maczużak, Gagatko, Woźny, Maciejowski, Ambicki, Kuźniak, Barna, Basna Szajniak, Pasznik, Sokołowski, Bieleski, Kucharyk, Micznik, Kucharyk, Miedziuch, Gułycz, Ljowski, Brechum, Furdak, Łakos, Maksymyk, Mazur, Hłystiak, Polny, Tymik , Moriak, Sawka, Norjak , Wdowiak, Dudyński, Lisowski, Suszkow, Warchołyk, Brecki, Adamski, Watral, Pastuszak, Marejko, Breyta, Hystiak, Lwariany, Puszczynski, Koźminski , Słysz, Porybski, Forysik, Pospolitak, Senko, Suszko, Gliszczak, Wawer, Sawkow, Juszczyk, Nawosad, Kuchanyk, Hnaluk, Porzębski, Kucharyk, Marański, Kozłowski, Wdowiak, Panek, Olejanski, Pałuk, Woźny, Maksymyk, Swirk, Paskanyk, Hłystiak Kurtiak
W Dudyńcach istnieje parafia obrządku łacińskiego pw. Wszystkich Świętych, która niegdyś obejmowała miejscowości: Jędruszkowce, Markowce, Podgaj, Pisarowce. Pobiedno.
Greckokatolicka cerkiew pw. Błogosławionej Dziewicy Marii spłonęła w roku 1802. Następnie była kościołem filialnym cerkwi w Pielni (ok. 2 km). Drewniana cerkiew wystawiona w 1802 roku zastała ponownie poddana renowacji w roku 1924. Samodzielną parafią była jeszcze do roku 1818. Drewniana cerkiew greckokatolicka w 1988 r. została przeniesiona do Komańczy i pełni dziś funkcję greckokatolickiej świątyni parafialnej.
W miejscowości znajdują się dwa cmentarze - łaciński i greckokatolicki.
|
|||||||
