Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Dwór F. Piątkowskiego | |
 nr rej. A – 333 ( z 22. 08. 1968) |
|
 dwór od strony ulicy Reformackiej |
|
| Państwo |  Polska |
| Miejscowość | Rzeszów |
| Adres | Reformacka 4 |
| Typ budynku | dwór |
| Styl architektoniczny | regencja/barok |
| Architekt | K. H. Wiedemann |
| Kondygnacje | 2 + piwnice i poddasze |
| Rozpoczęcie budowy | przed 1730 r. |
| Ważniejsze przebudowy | XIX, 1920 r. |
| Pierwszy właściciel | Franciszek Piątkowski |
| Kolejni właściciele | rodziny: Szterbachtów, Hinglerów, Tabińskich, Neumanów, Lenkowskich |
|
Położenie na mapie woj. podkarpackiego
  Dwór F. Piątkowskiego
|
|
| Na mapach: | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
| Strona internetowa | |
Dwór zlokalizowany jest w rzeszowskim Śródmieściu przy ulicy Reformackiej. Budynek powstał przed 1730 roku dla nadwornego bibliotekarza rodziny Lubomirskich - F. Piątkowskiego. Budynek wznosi się na planie prostokąta, bokiem do ulicy. Sąsiaduje z założeniem dworskim Skrzyńskich i ogródkiem jordanowskim. Po drugiej stronie ulicy znajduje się kościół garnizonowy. Kolejnymi właścicielami byli Szterbachtów, następnie Hinglerów, później Tabińskich, z wyjątkiem 3 lat kiedy posesja należała do Neumanów, a od 2003 r. należy do Lenkowskich.
Budynek jest w swej formie prosty. Front podzielony jest symetrycznie 2 rzędami okien. Nad głównym wejściem, na wysokości poddasza widoczny jest zrekonstruowany szczyt, który usunięto w XIX wieku. Fasada podzielona jest na 3 części, z których środkowa lekko występuje i jest zdobiona boniowaniem. 2 części boczne posiadają po 4 (2 x 2) prostokątne okna. Na fasadzie widoczne są typowe dla regencji maski, girlandy, zwisy kompanulowe, rozetki. Wnętrze, a zwłaszcza parter posiadało charakter reprezentacyjny, o czym świadczą rozmieszczenie pomieszczeń i bogate polichromie. Na szczególną uwagę zasługuje obramienie komina w postaci malowidła 2 popiersi na pilastrach, pochodzące z XIX wieku i zrekonstruowane kilka lat temu. Freski ścienne natomiast pozostawione są jako fragmentaryczne relikty[1]. Obecnie w budynku mieści się szkoła językowa.
