| Dwie godziny | |
| Gatunek | dramat obyczajowy |
| Rok produkcji | 1946 |
| Data premiery | 9 grudnia 1957 |
| Kraj produkcji | |
| Język | polski |
| Czas trwania | 68 minut |
| Reżyseria | Stanisław Wohl Józef Wyszomirski |
| Scenariusz | Jan Marcin Szancer Ewa Szelburg-Zarembina |
| Główne role | Barbara Fijewska Danuta Szaflarska Irena Krasnowiecka Wanda Łuczycka Jerzy Duszyński |
| Muzyka | Roman Palester |
| Zdjęcia | Stanisław Wohl |
| Scenografia | Anatol Radzinowicz |
| Montaż | Henryk Nowicki, Czesław Raniszewski |
Dwie godziny - pierwszy polski film fabularny (dramat obyczajowy) zrealizowany po zakończeniu II wojny. Wyreżyserowany przez Stanisława Wohla film nie został jednak dopuszczony do rozpowszechniania. Ukończony w 1946, swoją premierę miał dopiero po 11 latach - 9 grudnia 1957 roku.
Akcja filmu toczy się w czasach powojennych. Bohaterami są osoby, które nie mogą zapomnieć dramatycznych przeżyć II wojny światowej. Należy do nich m.in. Marek wraca z narzeczoną do rodzinnego domu, lecz na jego miejscu zastaje ledwie ruiny. Poznajemy też szewca, który podczas wojny przebywał w obozie śmierci, a także jego kata - kapo Filipa. Żona Filipa, Marta, nie może pogodzić się, że jej mąż zhańbił się w ten sposób. Kiedy szewc rozpoznaje kapo, popełnia morderstwo.