Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane stronyDwojak – moneta polska równa 2 groszom, bita ze srebra; początkowo ważyła zapewne około 3,5 g. Pierwszy raz wybił ją król Zygmunt August.
Od roku 1367 w Polsce grosze biła mennica krakowska króla Kazimierza Wielkiego (grosz krakowski; ważył on 3,2 g i odpowiadał 16 denarom). W roku 1526 bito półgrosze, ale już wkrótce – na skutek ciągłego psucia monety oraz przewrotu cen, jaki nastąpił w całej Europie na skutek inflacji złota i srebra, która zapoczątkowana została w Hiszpanii w latach dwudziestych XVI stulecia w rezultacie podboju Meksyku i Peru – ponownie bito grosze całe i wielokrotności groszy (półtorak, dwojak, trojak, czworak, szóstak).
Za czasów Zygmunta Starego grosz ważył już tylko 1,8 g[1]. W czasach panowania dynastii saskiej zaczęto bić monety miedziane, co ostatecznie pozbawiło je wartości.
