Dyktator (film)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Ujednoznacznienie Ten artykuł dotyczy filmu. Zobacz też: Dyktator.
Dyktator
The Great Dictator
Charlie Chaplin jako postać tytułowa
Charlie Chaplin jako postać tytułowa
Gatunek komedia
Data premiery 15 października 1940
Kraj produkcji  Stany Zjednoczone
Język angielski
Czas trwania 124 min
Reżyseria Charles Chaplin
Scenariusz Charles Chaplin
Główne role Charles Chaplin,
Jack Oakie,
Reginald Gardiner,
Paulette Goddard
Muzyka Richard Wagner,
Meredith Willson,
Charles Chaplin
Zdjęcia Karl Struss,
Roland Totheroh
Scenografia J. Russell Spencer
Edward G. Boyle
Montaż Charles Chaplin
Produkcja Charles Chaplin
Wytwórnia Charles Chaplin Productions
Dystrybucja United Artists
Budżet 2 000 000 USD
Scena z filmu

Dyktator (ang. The Great Dictator) film powstały w 1940 r. w reżyserii Charlesa Chaplina, ukazujący w satyrycznym podejściu Adolfa Hitlera i narodowy socjalizm. Pierwszy film dźwiękowy Chaplina.

Pomysł na film zrodził się u przyjaciela Chaplina Alexandra Korda, który zauważył, że tramp (jego najbardziej znana postać filmowa) jest podobny do Hitlera. Sam potem zauważył, że urodził się w tym samym roku co Führer, był starszy tylko o cztery dni, oraz jest jego wzrostu. Co godne podkreślenia w chwili premiery filmu Chaplin był krytykowany za podżeganie do wojny[1].

Spis treści

[edytuj] Obsada

[edytuj] Opis filmu

W Tomanii do władzy dochodzi Adenoid Hynkel. Pragnie zawładnąć całym światem, ale na drodze do tego stoi sąsiedni kraj, Austerlich. Planuje inwazję, ale brakuje mu pieniędzy. Próbuje zdobyć pieniądze od bankierów żydowskich. Kiedy oni odmawiają udzielenia pożyczki, postanawia się zemścić na wszystkich Żydach. W tym czasie dyktator zawiera sojusz z Benzino Napalonim, przywódcą Bacterii. Represje dotykają także fryzjera, łudząco podobnego do dyktatora. Szturmowcy podpalają jego zakład, a sam cyrulik trafia do obozu koncentracyjnego, jednak ucieka stamtąd w mundurze Hynkela. W międzyczasie Adenoid Hynkel poluje na kaczki. Przypadek sprawia, że dyktatora aresztuje policja, a jego miejsce zajmuje fryzjer w mundurze Hynkela. Ten zaś na wiecu wygłasza pokojowe przemówienie.

[edytuj] Satyryczne odpowiedniki

[edytuj] Premiery

Premiera w Stanach Zjednoczonych miała miejsce 14 października 1940, zaś w Nowym Jorku we wrześniu tegoż roku. We Francji premiera filmu odbyła się w kwietniu 1945 roku, już po wyzwoleniu Paryża. W Hiszpanii film ten był zakazany aż do 1975 roku tj. do śmierci Francisco Franco. Pierwsza projekcja "Dyktatora" w Niemczech odbyła się dopiero w 1998. We Włoszech wszystkie sceny z udziałem żony Napaloniego zostały wycięte ze względu na szacunek dla wdowy po Mussolinim - Rachele. Pełna wersja "Dyktatora" nie była dostępna we Włoszech przed 2002 rokiem.

Przypisy

  1. Kamil Janicki, Czy to amerykańscy filmowcy uratowali świat przed Hitlerem?, "Ciekawostki historyczne", 10 kwietnia 2012; Marc Ferro, Kino i historia, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2011.

[edytuj] Linki zewnętrzne

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach

Polecamy: Pozycjonowanie, wózki dziecięce, Kino domowe, Viagra, Kredyty