Dynastia Orańska-Nassau
| Dynastia Orańska-Nassau | |
 |
|
| Kraj | Holandia |
| Tytuły | królowie Niderlandów, królowie Holandii, wielcy książęta Luksemburga |
| Założyciel | Wilhelm I Orański |
| Obecny władca | Beatrycze |
| Rok założenia | 1544 |
Dynastia Orańska-Nassau (hol. Oranje-Nassau, ang. i fr. Orange-Nassau) – rodzina panująca w Holandii od czasów Wilhelma I Orańskiego, który zorganizował powstanie przeciwko Hiszpanii i uzyskał niepodległość Niderlandów.
Spis treści |
[edytuj] Dzieje rodu
Ród powstał z wyniku małżeństwa Henryka III – niemieckiego księcia Nassau-Breda i Klaudii de Châlon-Orange z francuskiej Burgundii. Ich syn René de Châlon pierwszy przyjął rodowe nazwisko "Orange-Nassau". Pod koniec XVII w. przedstawiciel rodziny, Wilhelm III Orański, zasiadł na tronie brytyjskim.
Władcy z dynastii Orańskiej-Nassau:
- Wilhelm I Holenderski (1815-1840)
- Wilhelm II Holenderski (1840-1849)
- Wilhelm III Holenderski (1849-1890)
- Wilhelmina (1890-1948)
- Juliana (1948-1980)
- Beatrycze (od 1980)
[edytuj] Ciekawostki
Z rodowym tytułem Oranje (Orange) kojarzona była barwa pomarańczowa, czego efektem jest współczesne postrzeganie w Holandii tego koloru jako nieoficjalnego symbolu narodowego, łączonego często z flagą narodową Holandii.
W XIX w. właścicielką dóbr na ziemi kłodzkiej (dzisiejsze województwo dolnośląskie), będących wówczas pod panowaniem Prus, była królewna Marianna Orańska, córka króla Wilhelma I i królewny pruskiej, Fryderyki Luizy (Wilhelminy von Hohenzollern). Rodzina królewska niechętnie jednak przyznaje się do tej krewnej, ze względu na mezalians. Opracowania historyczne mówią przy tym o romantycznej miłości[1].
[edytuj] Zobacz też
Przypisy
- ↑ Krzysztof R. Mazurski Miłość i dramaty królewny Marianny, Sudety – Oficyna Wydawnicza Oddziału Wrocławskiego PTTK, Wrocław 2000, ISBN 83-87320-66-8
