Dysjunkcyjny operator binarny
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Dysjunkcyjny operator binarny to konstrukcja, która ułatwia rozumowania dotyczące składni wyrażeń logicznych. Jest to dowolne wyrażenie
, które jest spełnione dokładnie wtedy, gdy choć jedno z wyrażeń
i
jest w pewnym ustalonym stanie, niezależnie od stanu drugiego z nich. Zależnie od operatora może to oznaczać albo pozytywne albo negatywne wystąpienie.
Wyrażenie, którego głównym operatorem jest dysjunkcyjny operator binarny (pojedynczą negację uważa się za część wyrażenia) oznacza się
, a podwyrażenia - z których przynajmniej jedno musi być spełnione - oznaczamy
i
.
![]() |
![]() |
![]() |
|---|---|---|
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |
![]() |





