Dywizja Jana Henryka Dąbrowskiego

Dywizja Dąbrowskiego
Historia
Państwo	I Rzeczpospolita
Sformowanie	1794
Dowódcy
Pierwszy	Jan Henryk Dąbrowski
Działania zbrojne
Insurekcja kościuszkowska
Organizacja
Rodzaj wojsk	Wojska lądowe

Jan Henryk Dąbrowski

Dywizja Jana Henryka Dąbrowskiego – jedna z formacji zbrojnych okresu powstania kościuszkowskiego.

Dywizja sformowana została 6 - 8 września 1794 z przeznaczeniem do walk na terenie Wielkopolski. Wzmocniona została brygadą Antoniego Madalińskiego.

13 - 17 września sforsowała dolną Bzurę i przeszła pod Gniezno łącząc się z powstańcami wielkopolskimi, stoczyła bitwę pod Łabiszynem z pułkownikiem pruskim Szekulim, zdobyła Bydgoszcz i uderzyła na Toruń. Następnie przez Kujawy, 23 października powróciła na prawy brzeg Bzury. Do połowy listopada zachowała zdolność bojową. Ostatecznie rozeszła się 17 listopada pod Radoszycami.

Dowódcy

• gen. Jan Henryk Dąbrowski

Skład dywizji 16 września 1794

• Sztab
• Inżynierowie
• Artyleria
• Strzelcy Sokolnickiego
• 1 Wielkopolska Brygada Kawalerii Narodowej Madalińskiego
• 2 Małopolska Brygada Kawalerii Narodowej Rzewuskiego
• 7 Brygada Kawalerii Narodowej Dąbrowskiego
• batalion 1 regimentu
• 4 regiment
• 13 regiment

Razem: 3100 żołnierzy; 8 dział 6 funtowych, 8 dział 3 funtowych

Zobacz też

• dywizje polskie

Bibliografia

• Tadeusz Korzon, Bronisław Gembarzewski, Jadwiga Rogowa: Dzieje wojen i wojskowości w Polsce.. Poznań: "Kurpisz", 2003. ISBN 83-88841-52-1. 
• Marian Kukiel: Zarys historii wojskowości w Polsce. London: Puls, 1993. ISBN 0-907587-99-2. 
• Jan Wimmer: "Historia piechoty polskiej do roku 1864"; Wydawnictwo Ministerstwa Obrony Narodowej. Warszawa 1978
• Bolesław Twardowski: Wojsko Polskie Kościuszki w roku 1794. Poznań: Księgarnia Katolicka, 1894. 
• Bronisław Gembarzewski: Rodowody pułków polskich i oddziałów równorzędnych od r. 1717 do r. 1831. Warszawa: 1925.