Dzieci z Pahiatua
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
 |
Ten artykuł od 2011-02 wymaga uzupełnienia źródeł podanych informacji. Informacje nieweryfikowalne mogą zostać zakwestionowane i usunięte. Aby uczynić artykuł weryfikowalnym, należy podać przypisy do materiałów opublikowanych w wiarygodnych źródłach. |
Dzieci z Pahiatua – wspólnota polonijna w Nowej Zelandii powstała z grupy polskich dzieci przybyłych 31 października 1944 roku do Wellington. Podczas II wojny światowej, grupa 733 dzieci polskich, osieroconych przez zesłańców syberyjskich z ZSRR, przez Persję, a następnie na amerykańskim statku wojennym USS General George M. Randall dotarła do Nowej Zelandii. Dla dzieci i ich opiekunów został otworzony kampus w Pahiatua. Dzieci przebywały w kampusie przez 5 lat. Większość została w Nowej Zelandii tworząc lokalną zintegrowaną grupę polonijną.
