Dziura (jaskinia)
| Dziura | |
 Otwór wejściowy jaskini |
|
| Położenie |  PolskaTatry Zachodnie Dolina ku Dziurze |
| Długość | 180 m |
| Głębokość | 18,6[1] m |
| Deniwelacja | 43[1] m |
| Wysokość otworów | 1002, 1018[2] m n.p.m. |
| Data odkrycia | znana od dawna |
| Ochrona i dostępność |
udostępniona do zwiedzania |
| Kod | B-14.1[2] |
|
Położenie na mapie Tatr
  Dziura
|
|
| Na mapach: | |
Dziura – niewielka jaskinia położona w Tatrach Zachodnich, w Dolinie ku Dziurze. Otwór wejściowy jaskini, o szerokości 3 m i wysokości 2 m[1], znajduje się u stóp skalnej baszty (Skała nad Dziurą), na wysokości 1002 m n.p.m. w grzbiecie Spaleńca (po wschodniej stronie doliny)[3]. Do wejścia prowadzi niebieski szlak turystyczny. Jaskinia utworzyła się w skałach wapiennych i składa się z jednej dużej komory, na której końcu w stropie znajduje się drugi otwór, położony na wysokości 1018 m (16 m wyżej od głównego). Długość jaskini wynosi 180 metrów, deniwelacja 43 metry[1].
Dno zasłane jest butwiejącymi liśćmi bukowymi, próchnicą, gliną i gruzem. W jaskini przez całe lato utrzymuje się zimne powietrze, jego temperatura na końcu jaskini waha się od -6 °C w zimie do +4 °C na początku jesieni. We wnętrzu żyją chrząszcze. Jaskinia jest przeznaczona do indywidualnego zwiedzania. Przydatne własne źródło światła.
Dziura znana jest od dawna, była zwiedzana masowo już w pierwszej połowie XIX wieku. Według górali przez jakiś czas ukrywał się w niej ostatni tatrzański zbójnik – Wojtek Mateja[3]. Ciekawa jest geneza powstania jaskini; według badaczy powstała ona w wyniku działania gorących wód głębokiego krążenia[4].
[edytuj] Szlak turystyczny
– niebieski szlak turystyczny prowadzący z Zakopanego od Drogi pod Reglami dnem Doliny ku Dziurze i kończący się w jaskini. Czas przejścia: 25 min, ↓ 20 min[5]
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 Oficjalna Polska Strona Taternictwa Jaskiniowego przy KTJ PZA – opis jaskini, zdjęcia, plan. [dostęp 2012-05-03].
- ↑ 2,0 2,1 Krakowski Klub Taternictwa Jaskiniowego – Jaskinie Tatr. [dostęp 2012-05-03].
- ↑ 3,0 3,1 Józef Nyka: Tatry polskie. Przewodnik. Wyd. XV. Latchorzew: Trawers, 2007, s. 87. ISBN 978-83-60078-04-4.
- ↑ Maria Bac-Moszaszwili, Jan Rudnicki. Jaskinia Dziura – przykład krasu hydrotermalnego w Tatrach. „Tatry”. Nr 1, s. 10-12, 1991.
- ↑ Tatry. Zakopane i okolice. Mapa w skali 1:27 000. Warszawa: ExpressMap Polska, 2005. ISBN 83-88112-35-X.
|
||||||||||||||||
