Wieża Srebrnych Dzwonów na Wawelu
| Wieża Srebrnych Dzwonów | |
Wieża Srebrnych Dzwonów, za nią Wieża Zegarowa |
|
| położenie na mapie wzgórza wawelskiego | |
| Miejsce | Wawel, Kraków |
| Wybudowany | XII, XV wiek |
| Wpisany do rej. zabytków |
1933 |
Wieża Srebrnych Dzwonów, zw. także Wikaryjską – jedna z wież katedry wawelskiej.
Jej przyziemie (do wysokości 12 m) pochodzi z drugiej katedry (tzw. hermanowskiej) z XII w. W XIV wieku Wieża Wikaryjska spaliła się, zachowując samo przyziemie (odbudowana została na początku XV wieku).
Znajdują się na niej trzy dzwony: Maciek, Nowak i Gaworek. W spiżu tych dzwonów znajduje się znaczna domieszka srebra – stąd nazwa Wieża Srebrnych Dzwonów. W przyziemiu wieży znajduje się kaplica rodu Szafrańców.
Spis treści |
[edytuj] Dzwony
[edytuj] Dzwon Maciek
Ufundowany przez Krakowską kapitułę Katedralną w 1669 roku. Jest najmniejszym i najmłodszym dzwonem Katedry Wawelskiej. Klosz dzwonu ma średnicę 72 cm i waży 210 kg. Dzwoni dźwiękiem Dis.
[edytuj] Dzwon Nowak
Zwany także Hermanem. Ufundowany przez kanonika krakowskiego Hermana około 1271 roku, za czasów panowania księcia Bolesława Wstydliwego i św. Kingi. jest Najstarszym dzwonem Katedry Wawelskiej. Klosz dzwonu ma średnicę 83 cm i waży 420 kg. Dzwoni dźwiękiem Cis.
[edytuj] Dzwon Gaworek
Zwany także Zbyszkiem. Ufundowany około 1423 przez biskupa Zbigniewa Oleśnickiego, bohatera bitwy pod Grunwaldem, późniejszego kardynała. Klosz dzwonu ma średnicę 98 cm i waży 732 kg. Dzwoni dźwiękiem Ais.
[edytuj] Bibliografia
- Krzysztof J. Czyżewski, Królewska Katedra na Wawelu, Kraków 1999.