E. Wedel
 |
Ten artykuł należy dopracować zgodnie z zaleceniami edycyjnymi: poprawić styl – powinien mieć encyklopedyczną formę. Dokładniejsze informacje o tym, co należy poprawić, być może znajdują się na stronie dyskusji tego artykułu. Po wyeliminowaniu niedoskonałości prosimy usunąć szablon {{Dopracować}} z kodu tego artykułu. |
| LOTTE Wedel Sp. z o.o. | |
 Słodycze marki E.Wedel
|
|
| Forma prawna | spółka z ograniczoną odpowiedzialnością |
| Data założenia | 1851 |
| Lokalizacja |  Polska |
| Siedziba | 03-801 Warszawa, ul. Zamoyskiego 28/30 |
| Numer KRS | 0000028624 |
| Kapitał zakładowy | 745.400.600 zł |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
.JPG&filetimestamp=20110930193926)
.JPG&filetimestamp=20110930193950)
E. Wedel – pierwsza w Polsce fabryka czekolady. Firma i marka producenta wyrobów czekoladowych. Zakład produkcyjny znajduje się obecnie w Warszawie na Kamionku.
Spis treści |
[edytuj] Historia
Przy ul. Piwnej 12 w Warszawie, w cukierni Karola Grohnerta, Karol Wedel na początku 1845r. rozpoczął drogę do pierwszej polskiej fabryki czekolady. W 1851r. Karol Wedel na ul. Miodowej 12 róg ul. Kapitulnej w kamienicy Hryniewicza (vis a vis Kościoła Kapucynów) otwiera własny sklep , a przy nim parową fabrykę czekolady pod nazwą: Parowa Fabryka Czekolady p.f. „C. E. Wedel”. Pierwszym wyrobem były karmelki śmietankowe, które reklamowane były w następujący sposób w „Kurierze Warszawskim”: „Zupełnie nowy i szczególny utwór cukierniczy, a nade wszystko wyborny środek leczniczy i łagodzący wszelkie cierpienia piersiowe, nader skuteczny na słabości te w miesiącach wiosennych, a nawet dla nie cierpiących i zwolenników delikatnego smaku – bardzo przyjemny wyrób”. Ze względu na ogromne zainteresowanie wyrobami Wedla w 1865r. zakład zostaje rozbudowany i przeniesiony na ul. Szpitalna 4/6/8. Dopiero jednak po sprowadzeniu z Paryża w 1855 r. specjalnej maszyny do walcowania masy słodowej i rozpoczęciu produkcji czekolady pitnej, błyskawicznie nastąpił rozwój firmy. W 1876 r. Karol Wedel podarował fabrykę swojemu synowi Emilowi Fryderykowi Wedel, jako prezent ślubny. Chcąc zabezpieczyć swe wyroby przed próbami podrobienia stworzono znany do dziś znak towarowy E. Wedel.
W latach 30. XX wieku produkcję przeniesiono do nowej fabryki w Kamionku. Zakład produkcyjny nie doznał większych zniszczeń w czasie I i II wojny światowej, a jego produkty zdobyły uznanie w całej Europie środkowej – powodzeniem cieszyły się zwłaszcza czekolady i czekoladki.
W tym czasie istniało już wiele sklepów firmowych Wedla w Warszawie m.in. przy ul. Krakowskie Przedmieście 9 – drugi po „Staroświeckim” przy ul. Szpitalnej 8 sklep firmowy za czasów Emila Wedla, ul. Francuska a w zasadzie ul. Berezyńska 26 – sklep firmowy Wedla „Bajeczny”, ul. Wierzbowa 6, ul. Marszałkowska 63, ul. Bielańska 13, ul. Krucza 15, ul. Chłodna 34. Istniały także sklepy w Ciechocinku, Rabce, Krynicy Zdroju, Zakopanem, Bydgoszczy, Gdyni, Katowicach, Łodzi (ul. Piotrkowska 67 i 128), Poznaniu a nawet we Lwowie, Wilnie i Paryżu. Wyroby Wedla były też dostarczane do Japonii. W 1936r. firma zakupiła samolot RWD-13, rozwijający prędkość 210km/h, mogący pokonać odległość 600km bez lądowania i poboru paliwa oraz flotę samochodową opatrzoną znakiem firmowym E. Wedel.
Jan Wedel był znany z nowatorskich pomysłów, jak np. ustawienie przy bramie wejściowej do Parku Skaryszewskiego pierwsze w Warszawie automaty ze słodyczami. Do niego należały też kamienica przy ul. Puławska 28 (sklep firmowy na parterze) oraz przy ul. Foksal 13 w której znajdowała się „nowoczesna winda sunąca w przeszklonym szybie. Prawdziwa prababka współczesnych wind panoramicznych", a także ośrodek wypoczynkowy dla pracowników w Świdrze przy ul. Kołłątaja. Wedlowie byli też znani ze swego zaangażowania społecznego i pomocy potrzebującym, nie tylko swoim pracownikom ale i dla społeczności lokalnej (pomnik Paderewskiego w Parku Ujazdowskim). Wiele czasu poświęcał cechowi cukierników, Towarzystwu Higienicznemu oraz kościołowi ewangelicko-augsburskim (na cmentarzu w Warszawie przy ul. Młynarskiej 54/56/68, spoczywa cała rodzina Wedlów) i innym organizacjom.
W latach 1940-1944 fabryka pracowała także dla potrzeb okupanta niemieckiego, lecz pomimo licznych represji załoga fabryki podejmowała akty sabotażu. Dzięki niej udaremnione zostały niemieckie plany wysadzenia wszystkich obiektów fabrycznych w powietrze, choć część fabryki uległa znacznemu zniszczeniu podczas Powstania Warszawskiego. Już 10 listopada 1944 roku fabrykę opuściła pierwsza partia słodyczy – 80 kg paczka karmelków nadziewanych z ręcznie napędzanej maszyny Manag, którą wysłano do Lublina do dyspozycji PKWN. Po II wojnie światowej w 1949 nastąpiła nacjonalizacja przedsiębiorstwa, któremu nadano nazwę 22 lipca, komunistycznego święta – rocznicy Manifestu Lipcowego. Zakłady Przemysłu Cukierniczego "22 Lipca" w Warszawie składały się w okresie PRL z 4 fabryk:
- Zakład 22 Lipca, dawniej E. Wedel
- Zakład Syrena, dawniej F. Fuchs (dołączone w 1960)
- Zakład Milanówek, dawniej F. Pomorski
- zakład produkcji pieczywa Płońsk.
Fabryka specjalizowała się w produkcji czekolad, czekoladek, cukierków, chałwy, sezamek, herbatników, wafli, tortów pralinowych oraz wielu innych wyrobów cukierniczych poszukiwanych w kraju i eksportowanych do 30 państw Europy, Ameryki, Afryki, Australii i na Bliski Wschód. Przy zakładach funkcjonowały Technikum Cukiernicze i Zasadnicza Szkoła Zawodowa.
W całym okresie PRL na opakowaniach wyrobów nadal pojawiał się charakterystyczny napis E. Wedel z zaznaczeniem, iż jest to dawna nazwa firmy. W 1989 r. powrócono do tej nazwy i przystąpiono do procesu prywatyzacji zakładu.
"Najsłynniejszy z polskich producentów słodyczy o przedwojennym rodowodzie spółka E. Wedel została przejęta przez PepsiCo. w 1991 r. Początkowo był to sztandarowy przykład prywatyzacji. Kilka lat później okazało się, że inwestorowi strategicznemu nie zależy na całej firmie, a jedynie na jej części produkującej słone przekąski. W rezultacie produkujący cukierki warszawski zakład Syrena PepsiCo sprzedano fińskiemu Leaf, część czekoladowa wpadła w ręce Cadbury, a fabryka ciasteczek (delicje, pieguski) w Płońsku - francuskiego Danone. PepsiCo. zatrzymało sobie tylko nową fabrykę chipsów Frito Lay w Grodzisku Mazowieckim. Znak towarowy E. Wedel został przy czekoladzie Cadbury i ten inwestor mógł tak nazwać swoją spółkę."[1]
Pod koniec 1991 roku akcje spółki E.Wedel wprowadzono na Giełdę Papierów Wartościowych w Warszawie. Pierwsze notowanie spółki (z ceną 18 zł) odbyło się 26.11.1991 r.[2]
W 1997 PepsiCo. postanowiło wycofać akcje E.Wedel SA z warszawskiej giełdy[3]. Spółka akcyjna przekształciła się w holding 4 spółek z ograniczoną odpowiedzialnością: Jedyna (czekolady), Delicja (ciastka), Syrena (cukierki) i Frito Lay Poland (słone przekąski).
W 1999 r. prawa do marki E. Wedel otrzymała brytyjska spółka Cadbury, a przedsiębiorstwo zaczęło działać pod firmą Cadbury Wedel. Tradycyjny charakter obu firm podkreślały podpisy właścicieli.
W styczniu 2010 r. spółka Cadbury Wedel została kupiona przez amerykański koncern spożywczy Kraft Foods, Komisja Europejska nie chcąc dopuścić do zmonopolizowania przez Krafta rynku czekolad w Polsce (a także w Rumunii) nakazała sprzedaż Wedla (logo, sklepów, sieci pijalni czekolady i fabryki w Warszawie). Przetarg trwał do końca czerwca 2010 r. - nowym właścicielem został japoński koncern wielobranżowy LOTTE Group. Ceny nie ujawniono, lecz szacunki wskazują na kwotę około 1mld zł.
29 marca 2011 r. E. Wedel został pierwszym narodowym sponsorem[4] Mistrzostw UEFA Euro2012. 30 września 2011r. firma przyjęła nazwę LOTTE Wedel sp. z o.o.
[edytuj] Wyroby
Na aktualnie oferowany asortyment E.Wedel wchodzą dobrze znane: ptasie mleczko, torcik wedlowski, mieszanka wedlowska, sezamki, chałwa, wafle, lizaki, cukierki, żelki, czekolady, czekoladowe batoniki oraz kakao. Od 2004 r. powstawały i działają, wzorowane na przedwojennej tradycji pijalnie czekolady[5] i cukiernie E. Wedel.
[edytuj] Logo Firmy
Znakiem firmowym był nie tylko napis E.Wedel. Symbolem był także rycerz siedzący na zebrze i trzymający tarczę z herbatnika. Mozaikę taką można jeszcze zobaczyć w lokalu będącym dawnym sklepem firmowym w Krakowie przy ul. św. Jana 2 (róg Rynku Głównego 41).
Przypisy
- ↑ Tomasz Prusek: Wedel odzyskuje Hopsy (pol.). Gazeta Wyborcza.pl, 2005-10-28. [dostęp 2010-03-12].
- ↑ Wedel - na tropie losów najstarszej polskiej fabryki czekolady
- ↑ Adam Grzeszak: Cadbury d. E. Wedel - Archiwum (pol.). Polityka nr 40. [dostęp 2010-03-12].
- ↑ Wedel pierwszym narodowym sponsorem turnieju
- ↑ pijalnie czekolady
