Eberhard Weber
| Eberhard Weber | |
 Eberhard Weber podczas koncertu w Lucernie, Szwajcaria |
|
| Imię i nazwisko | Eberhard Weber |
| Data i miejsce urodzenia | 22 stycznia 1940 Stuttgart |
| Instrument | kontrabas elektryczny |
| Gatunek | jazz |
| Zawód | kontrabasista, kompozytor |
| Aktywność | od 1960 |
| Wytwórnia płytowa | ECM |
| Powiązania | Jan Garbarek, Wolfgang Dauner, Kate Bush |
Eberhard Weber (ur. 22 stycznia 1940 w Stuttgartcie w Niemczech[1]) – niemiecki kontrabasista i kompozytor jazzowy.
Jako muzyk charakteryzuje się specyficznym sposobem frazowania i tonacją[2]. Kompozycje Webera są mieszanką chamber jazzu, europejskiej muzyki klasycznej, minimalizmu i ambientu, są uważane za typowy przykład brzmienia wytwórni ECM. Weber jest także reżyserem teatralnym i telewizyjnym[3].
Był jednym z pierwszych muzyków używających kontrabasu elektrycznego[3]
Spis treści |
[edytuj] Biografia
Pierwsze nagrania Webera pochodzą z początku lat sześćdziesiątych. Pierwszą płytę sygnowaną własnym nazwiskiem, The Colours of Chloë (nr w katalogu ECM 1042) wydał w roku 1973[4].
W latach sześćdziesiątych najważniejszym współpracownikiem Webera był Wolfgang Dauner. Ich współpraca obejmowała wiele projektów o różnorakim charakterze, poruszali się w obszarach od free jazzu poprzez jazzową awangardę po jazz-rock i muzykę teatralną[5]. Jednym z ważniejszych wspólnych projektów obu muzyków było trio, które utworzyli wraz z Fredem Bracefulem[5]. Było ono czasem uzupełniane przez Gila Evansa[5].
Po wydaniu The Colours of Chloë Weber nagrał jeszcze dziesięć płyt pod własnym nazwiskiem, wszystkie dla wytwórni ECM. Współpraca z tą wytwórnią zaowocowała także wieloma nagraniami z muzykami z jej kręgu, m.in. z Gary Burtonem (Ring[6], 1974; Passengers[7], 1976;), Ralphem Townerem (Solstice[8], 1975; Solstice/Sound and Shadows[9], 1977), Patem Metheny (Watercolors[10], 1977). Przez wiele lat współpracował z Janem Garbarkiem, z którym nagrał 9 płyt[3][11].
W 1975 Weber założył zespół Colours[12]. W jego skład wchodzili saksofonista Charlie Mariano[12], grający na fortepianie i syntezatorach Rainer Brüninghaus[12] i perkusita Jon Christensen[12]. Nazwa zespołu nawiązywała do tytułu pierwszej solowej płyty Webera[12]. Po nagraniu pierwszej płyty Yellow Fields (1975) zespół opuścił Christensen, który został zastąpiony przez Johna Marshalla[12]. W tym składzie grupa nagrałą jeszcze dwie płyty, Silent Feet (1977) i Little Movements (1980), dużo koncertując[12]. Rozpadła się w roku 1980[12].
Na początku lat osiemdziesiątych Weber rozpoczął trwającą po dzień dzisiejszy współpracę z brytyjską piosenkarką Kate Bush, grając na czterech spośród jej pięciu ostatnich albumów (The Dreaming[13], 1982; Hounds of Love[13], 1985; The Sensual World[13], 1989; Aerial[14], 2005).
W czerwcu 2007 roku Weber zachorował na udar mózgu[15], co wstrzymało do dzisiaj jego występy. W wywiadzie udzielonym niemieckiemu Die Welt Weber przyznał, iż prawdopodobnie już nigdy nie będzie mógł grać[16].
W listopadzie roku 2009 został laureatem nagrody im. Alberta Mangelsdorfa[17]. W tym samym czasie został wydany box zawierający nagrania zespołu Colours dla ECM[12].
[edytuj] Dyskografia solowa
- The Colours of Chloë (1973)
- Yellow Fields (1975)
- The Following Morning (1976)
- Silent Feet (1977)
- Fluid Rustle (1978)
- Little Movements (1980)
- Later That Evening (1982)
- Chorus (1984)
- Orchestra (1988)
- Pendulum (1993)
- Endless Days (2001)
Przypisy
- ↑ allmusic ((( Eberhard Weber > Overview )))
- ↑ Endless Days - PopMatters Music Review (ang.).
- ↑ 3,0 3,1 3,2 Eberhard Weber at All About Jazz (ang.).
- ↑ katalog ECM (ang.).
- ↑ 5,0 5,1 5,2 biografia Eberharda Webera na anwser.com (ang.). [dostęp 2011-04-26].
- ↑ katalog ECM (ang.).
- ↑ katalog ECM (ang.).
- ↑ katalog ECM (ang.).
- ↑ katalog ECM (ang.).
- ↑ katalog ECM (ang.).
- ↑ biografia Webera na stronie muzyka.onet.pl.
- ↑ 12,0 12,1 12,2 12,3 12,4 12,5 12,6 12,7 12,8 artykuł na temat zespołu Colours na stronie blogcritics.org (ang.).
- ↑ 13,0 13,1 13,2 Paul Olson: wywiad z Eberhardem Weberem na allaboutjazz.com (ang.). 3 grudnia 2007. [dostęp 2010-12-28].
- ↑ strona Kate Bush (ang.).
- ↑ stan zdrowia Eberharda Webera (ang.).
- ↑ strona ECM (ang.).
- ↑ Nagroda Mangelsdorffa dla Eberharda Webera (niem.).
