Edmund Casimir Szoka
| Edmund Casimir Szoka | |||
| kardynał prezbiter | |||
|
|||
| Kraj działania |  Stany Zjednoczone |
||
| Data i miejsce urodzenia | 14 września 1927 Grand Rapids |
||
| Gubernator Państwa Watykańskiego | |||
| Okres sprawowania | 1997 - 2006 | ||
| Wyznanie | katolickie | ||
| Kościół | rzymskokatolicki | ||
| Prezbiterat | 5 czerwca 1954 | ||
| Nominacja biskupia | 11 czerwca 1971 | ||
| Sakra biskupia | 20 lipca 1971 | ||
| Kreacja kardynalska | 28 czerwca 1988 Jan Paweł II |
||
| Kościół tytularny | Ss. Andrea e Gregorio al Monte Celio | ||
| Sukcesja apostolska | |||||||||||||||
| Data konsekracji | 20 lipca 1971 | ||||||||||||||
| Konsekrator | John Francis Dearden | ||||||||||||||
| Współkonsekratorzy | Charles Salatka Joseph Crescent McKinney |
||||||||||||||
|
|||||||||||||||
|
|||||||||||||||
Edmund Casimir Szoka (ur. 14 września 1927 w Grand Rapids, Michigan), amerykański duchowny katolicki, arcybiskup Detroit, Gubernator Państwa Watykańskiego, kardynał.
Pochodzi z rodziny polskich emigrantów, syn Kazimierza i Marii z domu Wolgat. Studiował w kilku seminariach amerykańskich (Seminarium Św. Pawła w Grand Rapids, Seminarium Najświętszego Serca w Detroit, Międzydiecezjalnym Seminarium Św. Jana w Plymouth) oraz na Papieskim Uniwersytecie Urbaniana w Rzymie (1957-1959). Przyjął święcenia kapłańskie 5 czerwca 1954 w Marquette. Pracował jako duszpasterz i sekretarz biskupa Saginaw, był również kapelanem bazy wojsk lotniczych. Po powrocie z uzupełniających studiów w Rzymie wykonywał obowiązki wikariusza generalnego i kanclerza diecezji Marquette. W listopadzie 1963 został obdarzony tytułem prałata honorowego Jego Świątobliwości.
11 czerwca 1971 roku został mianowany przez papieża Pawła VI biskupem Gaylord i przyjął sakrę biskupią 20 lipca 1971 z rąk kardynała Johna Deardena (arcybiskupa Detroit). 21 marca 1981 przeszedł na stolicę arcybiskupią Detroit. Uczestniczył w wielu sesjach Światowego Synodu Biskupów w Watykanie. W czerwcu 1988 Jan Paweł II wyniósł go do godności kardynalskiej, nadając tytuł prezbitera Ss. Andrea e Gregorio al Monte Celio.
Od 1989 uczestniczy w pracach Komisji Kardynalskiej ds. badania Organizacyjnych i Ekonomicznych Problemów Stolicy Świętej. W styczniu 1990 przeszedł do pracy w Watykanie, objął funkcję prezydenta Prefektury Spraw Ekonomicznych Stolicy Świętej; w związku z nową funkcją zrezygnował z kierowania archidiecezją Detroit (kwiecień 1990, zastąpił go przyszły kardynał Adam Maida, dotychczasowy biskup Green Bay). Od października 1997 pełnił funkcję prezydenta Papieskiej Komisji Państwa Watykańskiego. Z funkcji tej złożył rezygnację w czerwcu 2006; papież Benedykt XVI rezygnację przyjął, ale z powierzeniem kardynałowi Szoka pełnienia obowiązków do połowy września 2006 (następcą został arcybiskup Giovanni Lajolo). Kardynał Szoka wielokrotnie reprezentował papieża Jana Pawła II w charakterze jego specjalnego wysłannika na uroczystościach religijnych i rocznicowych.
[edytuj] Linki zewnętrzne
- sylwetka w słowniku biograficznym kardynałów Salvadora Mirandy
- Edmund Casimir Szoka w bazie catholic-hierarchy.org (ang.)
| Poprzednik John Francis Dearden |
 |
Arcybiskup Detroit 1981-1990 |
|
Następca Adam Joseph Maida |
