Edmund Giemsa
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
| Edmund Giemsa | ||
| Imię i nazwisko | Edmund Giemsa | |
| Data i miejsce urodzenia |
16 października 1912 Ruda Śląska, Niemcy |
|
| Pseudonim | "Wójt", "Bamber" | |
| Pozycja | napastnik, obrońca | |
| Wzrost | 173 cm | |
| Masa ciała | 78 kg | |
| Kariera seniorska | ||
|---|---|---|
| Lata | Klub | M (G) |
1932-1939 1939-1941 1944-1945 |
Naprzód Lipiny Ruch Hajduki Wielkie Bismarckhütter SV Anconitana |
126 (34) |
| Reprezentacja narodowa | ||
| Lata | Reprezentacja | |
| 1933-1939 | Reprezentacja Polski | 9 (0) |
Edmund Giemsa (ur. 16 października 1912 w Rudzie Śląskiej[1], zm. 30 września 1994 w Chinnor, Anglia) – polski piłkarz, uczestnik MŚ 1938.
Giemsa był wychowankiem Naprzodu Lipiny.
W polskiej reprezentacji zadebiutował 4 czerwca 1933 r. w meczu z Belgią (0:1), który odbył się w Warszawie. Ostatni swój mecz w reprezentacji rozegrał 27 sierpnia 1939 r. z Węgrami (4:2), który odbył się również w Warszawie. Był to ostatni mecz polskiej drużyny przed wybuchem II wojny światowej.
W okresie II wojny światowej został wcielony do Wehrmachtu, jednak zdezerterował i poprzez francuski ruch oporu przedostał się do 2. Korpusu Wojska Polskiego we Włoszech.
Po wojnie zamieszkał w Anglii i nigdy już nie odwiedził Polski.
Przypisy
[edytuj] Literatura
- "Górnoślązacy w polskiej i niemieckiej reprezentacji narodowej w piłce nożnej - wczoraj i dziś. Sport i polityka na Górnym Śląsku w XX wieku", wyd. Dom Współpracy Polsko-Niemieckiej, Haus der Deutsch-Polnischen Zusammenarbeit, Gliwice-Opole 2006, (ISBN 83-60470-02-2)
|
|||||||
