Edomici

Edomici (określenie edom oznacza czerwony, z hebr.: אֱדוֹם) – lud pochodzenia semickiego zamieszkujący Edom, położony na południe od Morza Martwego, późniejszą Idumeę. Byli blisko spokrewnieni z Izraelitami. W V wieku p.n.e. zostali wyparci ze swoich siedzib przez arabski lud Nabatejczyków i osiedlili się w części Judy, na południe od Hebronu. Ich bogiem plemiennym był Kaus (inaczej Kos). Według Księgi Rodzaju ich protoplastą był Ezaw (sam także nazywany Edomem), wnuk patriarchy Abrahama, brat Jakuba zwanego później Izrael. Potomkami Edomitów byli Idumejczycy. Król żydowski Herod Wielki miał za ojca Idumejczyka a za matkę Nabatejkę.