| Eduard von Schleich | |
| 35 zwycięstw | |
| Data i miejsce urodzenia | 9 sierpnia 1888 Bad Tolz, Cesarstwo Niemieckie |
| Data i miejsce śmierci | 15 listopada 1947 Monachium, Niemcy |
| Przebieg służby | |
| Lata służby | od 1908: 11. Bawarski Pułk Piechoty, Fl. Abt. 2b |
| Siły zbrojne | |
| Jednostki | Jagdstaffel 28, Jagdstaffel 21, Jagdstaffel 32b. Jagdgeschwader 4 |
| Stanowiska | dowódca II grupy w 53 Skrzydle Legiou Kondor |
| Główne wojny i bitwy | I wojna światowa, II wojna światowa |
| Późniejsza praca | pilot Lufthansy |
| Odznaczenia | |
Eduard Ritter von Schleich (ur. 9 sierpnia 1888 w Bad Tolz koło Monachium; zm. 15 listopada 1947) – niemiecki as lotnictwa. W wieku 20 lat zaciągnął się do 11. Bawarskiego Pułku Piechoty. Na początku wojny dowodził kompanią na froncie zachodnim. 20 sierpnia 1914 został ciężko ranny i trafił do szpitala. Po wyleczeniu złożył podanie o przeniesienie do lotnictwa i wiosną 1915 był już pilotem dwumiejscowego Rolanda C.II we Fl. Abt. 2b. W czasie jednego z lotów został ranny w rękę odłamkiem pocisku przeciwlotniczego, ale kontynuował lot i wykonał zadanie.
Po leczeniu został przeniesiony do Jagdstaffel 28, gdzie latał m.in. na zdobycznym Nieuporcie. Ponieważ wykazywał duży talent, został skierowany na szkolenie dla pilotów myśliwskich.
W marcu 1917 dowodził już Jagdstaffel 21. Pierwsze zwycięstwo odniósł 5 maja 1917 strącając Spada. Kiedy 27 czerwca zginął jego przyjaciel Erich Limpert, von Schleich przemalował swojego Albatrosa na czarno. W sierpniu zestrzelił 7 samolotów wroga, we wrześniu 17.
Kiedy po przebytej chorobie już po trzech dniach wystartował do lotu, okazało się że z minuty na minutę stawał się coraz słabszy i musiał podjąć decyzję o powrocie na lotnisko. Po chwili zaatakowały go 3 Spady. Von Schleich zestrzelił jeden z nich. Następne 5 miesięcy musiał jednak spędzić w szpitalu.
Po powrocie został dowódcą bawarskiej Jagdstaffel 32b. 8 maja 1918 26. zwycięstwo powietrzne. We wrześniu został odznaczony bawarskim orderem Maxa-Josepha, co dawało mu prawo do tytułu szlacheckiego. Później mianowany został dowódcą JG 4b, w skład którego wchodziły bawarskie Jagdstaffeln (Jastas).
W momencie kapitulacji miał 35 zwycięstw powietrznych. Po wojnie był pilotem Lufthansy i działaczem aeroklubu monachijskiego. W latach 30. powrócił do służby wojskowej. W 1938 przeszedł szkolenie na bombowcach nurkujących i został dowódcą pułku Junkersów 87. Trzy lata później został awansowany na generała jednak musiał zrezygnować ze służby ze względów zdrowotnych. Zmarł w Monachium 15 listopada 1947.
Spis treści |
Oberleutnant Eduard von Schleich – nowy dowódca Jagdstaffel 21 – w kabinie swojego Albatrosa D.V; 1918: