Eduardo Chillida (ur. 10 stycznia 1924 w San Sebastián, zm.19 sierpnia 2002 tamże) – hiszpański (baskijski) rzebiarz tworzący w nurcie abstrakcjonizmu.
Spis treści |
W młodości był bramkarzem w Real Sociedad w San Sebastián.
W 1947 roku porzucił studia architektoniczne na Politechnice na Uniwersytecie w Madrycie. Po roku przeniósł się do Paryża, gdzie mógł całkowicie poświęcić się rzeźbie.
Jego pierwsza wystawa odbyła się w Paryżu w 1950 r. W tym samym roku poślubił Pilar Belzunce. W swojej karierze artystycznej został doceniony i nagrodzony wieloma międzynarodowymi odznaczeniami. Jego prace znajdują się w ponad 20 muzeach całego świata.
Był jednym z czołowych przedstawicieli abstrakcji w rzeźbie XX wieku. Znany z dzieł, w których łączył architekturę z rzeźbą. Integrował swoją sztukę z otaczającym ją krajobrazem, tak aby podkreślała ona siłę przyrody.
Artysta pochodzący z Kraju Basków używał przyrządy i materiały związane z terenami wiejskimi, takie jak żelazo i opanował technikę pracy w hucie. Używał także betonu.
Można wyróżnić dwa etapy jego rozwoju artystycznego:
Jego rzeźby znajdują się nad brzegiem morza( San Sebastian), lub w górach (w Japonii) i w miastach jak (Waszyngton, Paryż, Lund, Munster, Madryt, Palma de Mallorca, Guernica i Berlin).
Chillida został doceniony już za życia. Otrzymał niemal każde możliwe odznaczenie w dziedzinie sztuki. Spośród nich należy podkreślić następujące: