Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Eduardo Schwank | |
 |
|
| Państwo |  Argentyna |
| Miejsce zamieszkania | Rosario |
| Data i miejsce urodzenia | 23 kwietnia 1986 Rosario |
| Wzrost | 182 cm |
| Masa ciała | 82 kg |
| Gra | praworęczna, oburęczny backhand |
| Status profesjonalny | 2005 |
| Zakończenie kariery | aktywny |
| Trener | Roberto Alvarez |
| Gra pojedyncza | |
| Wygrane turnieje | 0 |
| Najwyżej w rankingu | 48 (7 czerwca 2010) |
| Australian Open | 2R (2011) |
| Roland Garros | 3R (2008) |
| Wimbledon | 1R (2008-2010) |
| US Open | 2R (2010) |
| Gra podwójna | |
| Wygrane turnieje | 1 |
| Najwyżej w rankingu | 14 (20 czerwca 2011) |
| Australian Open | 2R (2012) |
| Roland Garros | F (2011) |
| Wimbledon | SF (2010) |
| US Open | SF (2010) |
Eduardo Jonatan Schwank (ur. 23 kwietnia 1986 w Rosario) – argentyński tenisista, reprezentant w Pucharze Davisa, zdobywca Drużynowy Puchar Świata z 2010 roku, finalista gry podwójnej podczas Roland Garrosa z 2011 roku oraz gry mieszanej z US Open również z 2011 roku.
Schwank karierę tenisową rozpoczął w roku 2005. Przez pierwsze lata grywał głównie w turniejach z cyklu Futures osiągając regularnie sukcesy. W październiku 2008 wygrał swój pierwszy turniej rangi challenger. Łącznie przez ten czas zwyciężył w siedmiu challengerach – sześć wygrał na nawierzchni ziemnej i jeden na twardej.
W roku 2010, w grze podwójnej Schwank w połowie lipca triumfował w rozgrywkach ATP Tour w Stuttgarcie. Partnerem deblowym Argentyńczyka był Carlos Berlocq, a w finale pokonali parę Christopher Kas-Philipp Petzschner 7:6(5), 7:6(6). Ponadto w tym samym roku osiągnął finał debla wspólnie z Markiem Lópezem w Montpellier. W połowie maja Schwank wygrał z reprezentacją Drużynowy Puchar Świata. W singlu rozegrał dwa wygrane pojedynki przeciwko Niemcowi Andreasowi Beckowi i Francuzowi Paulowi-Henriemu Mathieu, z kolei w deblu również rozegrał dwa spotkania, ale wszystkie przegrał (grając w parze z Zeballosem) przeciwko Serbom Viktorem Troickim i Nenadem Zimonjiciem, a potem z Bobem i Mikiem Bryanami.
Na przełomie maja i czerwca 2011 roku Schwank razem z Juanem Sebastiánem Cabalem doszli do finału wielkoszlemowego Roland Garrosa. Po drodze wyeliminowali czołową parę w rankingu, Boba i Mike'a Bryanow. Mecz finałowy przegrali z Danielem Nestorem oraz Maksem Mirnym[1]. We wrześniu Schwank wraz z Giselą Dulko awansowali do finału mikstowego US Open. Pojedynek finałowy zakończył się porażką argentyńskiej pary z Melanie Oudin i Jackiem Sockiem[2].
W marcu roku 2010 zadebiutował w reprezentacji podczas Pucharu Davisa w rundzie przeciwko Szwecji. Schwank przegrał swój singlowy pojedynek z Robinem Söderlingiem. Ostatecznie Argentyńczycy wygrali rywalizację 3:2. W edycji turnieju z 2011 roku Schwank awansował wraz z drużyną do finału, w którym Argentyna zagrała z Hiszpanią. Rywalizacja zakończyła się wygraną Hiszpanów 3:1, a Schwank zdobył dla zespołu punkt po wygranym deblowym pojedynku wspólnie z Davidem Nalbandianem z parą Feliciano López-Fernando Verdasco.
Najwyżej sklasyfikowany w rankingu singlistów był na 48. miejscu na początku czerwca 2010, z kolei w zestawieniu deblistów w czerwcu 2011 zajmował 14. pozycję.
Spis treści |
| Legenda |
| Wielki Szlem |
| Tennis Masters Cup |
| ATP Masters Series |
| Igrzyska Olimpijskie |
| ATP 500 Series |
| ATP 250 Series (1) |
| Challenger (7) |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Przeciwnik w finale | Wynik finału |
| 1. | 2007 |  Medellín |
Ceglana |  Chris Guccione |
7:5, 5:7, 7:5 |
| 2. | 2008 |  Cremona |
Twarda |  Björn Phau |
6:3, 6:4 |
| 3. | 2008 | Rzym |
Ceglana |  Éric Prodon |
6:3, 6:7, 7:6 |
| 4. | 2008 | Bordeaux |
Ceglana |  Igor Kunicyn |
6:2, 6:2 |
| 5. | 2009 |  Santiago de Chile |
Ceglana | Nicolás Massú |
6:2, 6:2 |
| 6. | 2009 |  Lima |
Ceglana | Jorge Aguilar |
7:5, 6:4 |
| 7. | 2010 | Bucaramanga |
Ceglana | Juan Pablo Brzezicki |
6:4, 6:2 |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 2010 | Stuttgart |
Ceglana | Carlos Berlocq |
Christopher Kas Philipp Petzschner |
7:6(5), 7:6(6) |
| Nr | Rok | Turniej | Nawierzchnia | Partner | Przeciwnicy w finale | Wynik finału |
| 1. | 2010 | Montpellier |
Twarda |  Marc López |
Stephen Huss Ross Hutchins |
2:6, 6:4, 7-10 |
| 2. | 2011 | Roland Garros |
Ceglana | Juan Sebastián Cabal |
 Daniel Nestor Maks Mirny |
6:7(3), 6:3, 4:6 |
