Dodaj tę stronę do książki
Pokaż książkę (0 stron)
Proponowane strony| Edward Brzostowski | |
 |
|
| Data i miejsce urodzenia | 1 stycznia 1935 Straszęcin |
| Poseł IV kadencji Sejmu | |
| Przynależność polityczna | Sojusz Lewicy Demokratycznej |
| Okres urzędowania | od 19 października 2001 do 10 listopada 2002 |
Edward Brzostowski (ur. 1 stycznia 1935 w Straszęcinie) – polski polityk, poseł na Sejm IV kadencji, samorządowiec, przedsiębiorca i działacz sportowy.
Spis treści |
Jako 16-latek rozpoczął pracę zawodową w Stoczni Gdańskiej; od 1954 pracował w Dębicy. Przechodząc przez różne szczeble zawodowe, doszedł do stanowiska dyrektora Kombinatu Rolniczo-Przemysłowego Igloopol. W 1968 ukończył studia na Wydziale Produkcji i Obrotu Towarowego Wyższej Szkoły Ekonomicznej w Krakowie. Później był współwłaścicielem i prezesem przedsiębiorstwa wielobranżowego "Dexpol" w Dębicy.
W 1978 należał do współtwórców, a następnie był wieloletnim prezesem LKS Igloopol Dębica (na początku lat 90. piłkarze tego klubu grali w ekstraklasie). W kwietniu 1985 został wybrany na prezesa Polskiego Związku Piłki Nożnej, zrezygnował w październiku 1986.
Kierował zarządem miejskim ZMP. Od 1953 do rozwiązania należał do Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Był sekretarzem Komitetu Powiatowego, a następnie Komitetu Wojewódzkiego PZPR. W latach 1983–1988 zajmował stanowisko podsekretarza stanu w Ministerstwie Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej[1]. W 2001 uzyskał mandat posła na Sejm IV kadencji z ramienia koalicji SLD-UP, z rekomendacji Sojuszu Lewicy Demokratycznej w okręgu rzeszowskim. W listopadzie 2002 złożył mandat poselski w związku z wyborem na burmistrza Dębicy.
W 2006 ubiegał się o reelekcję w wyborach samorządowych, przegrywając w II turze z kandydatem Prawa i Sprawiedliwości Pawłem Wolickim (uzyskując 44,62% głosów). W 2010 został radnym sejmiku podkarpackiego z listy SLD[2], a następnie został jego wiceprzewodniczącym.
W styczniu 2003 został zatrzymany przez funkcjonariuszy Centralnego Biura Śledczego, a następnie prokurator Prokuratury Okręgowej w Rzeszowie przedstawił mu zarzuty fałszowania faktur VAT, dokonanego przy współpracy ze zorganizowaną grupą przestępczą, podejrzewaną o pranie brudnych pieniędzy. Zwolniono go za poręczeniem majątkowym w wysokości 50 tys. zł[3][4]. Akt oskarżenia w tej sprawie został w 2006 skierowany do Sądu Rejonowego w Krakowie[5]. W czerwcu 2011 w pierwszej instancji został uznany za winnego udziału w tej grupie i skazany na karę jednego roku i ośmiu miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem na pięcioletni okres próby i karę grzywny[6].
W lutym 2007 został w pierwszej instancji skazany na karę ośmiu miesięcy pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem jej wykonania na okres próby wynoszący trzy lata za bezprawne zwolnienie z pracy strażnika miejskiego, który odmówił anulowania mandatu żonie jego znajomego[7]. W maju 2008 Sąd Okręgowy w Tarnowie uniewinnił go od zarzutu narażenia miasta na szkody[8].
|
|||||
