Edward Hołda

Edward Hołda (ur. 13 października 1924 r. w Krakowie) – polski poeta, prozaik, reportażysta.

Studiował w Wyższej Szkole Nauk Społecznych w Krakowie. W czasie okupacji był żołnierzem Armii Krajowej. Debiutował jako poeta w 1950 r. na łamach tygodnika "Nowa Kultura". W latach 1955-1957 był redaktorem tygodnika "Po Prostu", w latach 1970-1972 dwutygodnika "Współczesność", zaś w latach 1972-1981 tygodnika "Literatura".

Twórczość

• Sprawy powszednie (poezje)
• Kartki z notesu (poezje)
• Wypadek na zakręcie (reportaże)
• Twarzą ku ziemi (poezje)
• Okazja dla spóźnionych (reportaże)
• Człowiek z nurtu (opowiadania)
• Po latach świetlnych (poezje)
• W skurczu źrenicy (opowiadania)
• Zuchwali i zwinni (reportaże)
• Poemat z masy papierowej (poezje)
• Ciszej, dzwony (powieść)
• Przetrwać siebie (reportaże)

Źródła

• Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.