Edward Kozikowski

Edward Kozikowski (ur. 13 listopada 1891 w Warszawie - zm. 14 września 1980 Katowicach) - polski poeta i prozaik.

Studiował na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Debiutował w 1913 r. na łamach "Kuriera Warszawskiego" jako poeta. Był członkiem grupy poetyckiej Czartak. Ogłosił w 1921 r. tomik poezji Płomyk świecy. Pracował jako urzędnik w Elektrowni Miejskiej w Warszawie. W latach 1935-1939 był sekretarzem ZZLP. W okresie okupacji działał w podziemiu kulturalnym. W latach 1946-1946 oraz w latach 1949-1951 był kierownikiem literackim Teatru Dolnośląskiego (w Jeleniej Górze). W tym czasie był także redaktorem literackim miesięcznika Śląsk. Od 1952 r. mieszkał w Warszawie, a od 1978 w Katowicach.

Twórczość

• Mowa ludzka (poezje)
• Między prawdą a plotką (wspomnienia)
• Więcej prawdy (wspomnienia)
• Portret Zegadłowicza bez ramy (opowieść biograficzna)
• Wertepami i gościńcem (poezje)
• Parandowski (szkic)
• Od Prusa do Gojawczyńskiej (szkic)
• Łódź i pióro (wspomnienia)
• Wiersze wybrane
• O Jędrzeju Wowrze, snycerzu beskidzkim (poezje, szkice, opowiadania) - napisane wspólnie z Emilem Zegadłowiczem

Źródła

• Lesław Bartelski M.: Polscy pisarze współcześni, 1939-1991: Leksykon. Wydawn. Nauk. PWN. ISBN 83-01-11593-9.